شهرت بدون شخصیت
برای من، ارزش یک هنرمند صرفاً در صدای خوب، اجرای خوب، شهرت یا ثروت نهفته نیست. یک هنرمند تنها زمانی واقعاً ارزشمند است که علاوه بر هنرش، شخصیت انسانی نیز داشته باشد.
با این حال، گاهی اوقات مردم آنقدر در شهرت خود غرق می‌شوند که فراموش می‌کنند جایگاه خود را مدیون چه کسی هستند.
بولنت ارسوی یکی از نمونه‌های این موضوع است؛ شایان ذکر است که من هرگز او را به خاطر شهرتش تحسین نکرده‌ام.
البته مشکل من این نیست که او متفاوت است. هر کسی سبک زندگی خود را دارد. مشکل فقط زمانی ایجاد می‌شود که این تفاوت منجر به رفتاری شود که فرد را پر از تکبر کند.
از این منظر، حادثه اخیر در کنسرت بولنت ارسوی برای من غیرقابل درک است. این صرفاً مربوط به افراد حاضر در کنسرت یا چند کلمه تند نیست. سوال اساسی این است: آیا هنرمندی که موفقیت خود را مدیون مردم است، حق توهین به آنها را دارد؟
یک هنرمند ممکن است سال‌ها در این حرفه بوده و ثروت اندوخته باشد؛ اما هیچ یک از این موارد شخصیت او را تعریف نمی‌کند. شخصیت واقعی یک هنرمند تنها زمانی آشکار می‌شود که به شهرت برسد و فروتن بماند.
رفتار یک هنرمند روی صحنه صرفاً رفتار فردی که در مقابل تماشاگران کمی اجرا می‌کند، نیست. در پشت صحنه افرادی هستند که سال‌ها از آنها حمایت کرده‌اند و به آنها در رسیدن به شهرت و ثروت کمک کرده‌اند. بنابراین، هیچ کس، حتی مشهورترین و ثروتمندترین هنرمندان جهان، حق تحقیر یا توهین به دیگران را ندارد.
شهرت مجوزی برای توهین نیست.
یک هنرمند ممکن است یک ستاره باشد، اما شهرت هرگز نباید انسانیت او را از بین ببرد. زیرا یک هنرمند واقعی کسی است که شخصیتش حتی پس از مرگش نیز شایسته احترام باقی می‌ماند.
نویسنده: گویا روشن - تمامی حقوق محفوظ است
نظرات