گناه سکوت: وقتی حقوق بشر خواب است. نویسنده: گویا روشن
گناه سکوت: وقتی حقوق بشر خواب است انسان بودن صرفاً داشتن دو دست و دو پا نیست. انسان بودن به معنای توانایی احساس درد دیگری است، حتی اگر او را نشناسیم. یعنی وقتی میدانیم کسی رنج میکشد، سکوت نمیکنیم. به معنای پنهان نکردن حقیقت است، حتی وقتی پرهزینه باشد. زمانهایی هست که هرگز کسی را حضوری ملاقات نکردهایم، اما وقتی با او ناعادلانه رفتار میشود، احساس دلشکستگی میکنیم. این همدلی، صرف نظر از ملیت، مذهب یا مرز، نشانهای از زنده بودن انسانیت است. اگر قلبهای ما هنوز به رنج دیگران واکنش نشان میدهند، پس ما هنوز انسان هستیم، حتی اگر جهان به آن انسانیت پشت کرده باشد. با این حال، برخی از نهادهای حقوق بشر، که قرار است نگهبانان عدالت باشند، به اندازه کافی به رنج گسترده مردم واکنش نشان نمیدهند. این جهل نیست؛ بلکه یک انتخاب است. انتخابی در مورد اینکه کدام بحرانها را ببینیم و کدام را نادیده بگیریم. کدام قربانیان را برجسته کنیم و کدام را به حاشیه برانیم. برای مثال، وقتی قانونی در افغانستان تصویب میشود که عملاً خشونت علیه زنان و دختران را قانونی میکند. وقتی کودکان در یمن از گرسنگی میمیرند....
