از تاریکی به روشنایی

.   ایران، نامی کە فروتنی را می‌تاباند- نویسندە: گویا روشن   ایران، فروتنی را القا می‌کند . هر وقت نام «ایران» را می‌شنوم، حتی قبل از اینکه به مرزها و جغرافیای آن فکر کنم، ابتدا به فرهنگی فکر می‌کنم که قرن‌ها به ارث رسیده و بر پایه ادب، احترام، همزیستی مسالمت‌آمیز و انسان‌دوستی بنا شده است. برای من، ایران چیزی بیش از یک کشور است؛ فلسفه‌ای است که شعر، عشق، دانش و فروتنی را در هم می‌آمیزد. نام «ایران» خود، دوستی را تداعی می‌کند. در این سرزمین، بزرگترین شاعران، عشق را فریاد زده‌اند، متفکران، خرد را کاویده‌اند و حتی در سخت‌ترین دوران، مردم ایران هرگز مهمان‌نوازی خود را فراموش نکرده‌اند. من به ایران افتخار می‌کنم؛ نه به خاطر قدرتش، نه به خاطر ثروتش و نه به خاطر وسعتش. افتخار من در فرهنگ چند صد ساله آن نهفته است که به جای نفرت، گفتگو، به جای خصومت، دوستی و به جای ویرانی، سازندگی را فرا می‌خواند. تاریخ هر ملتی فراز و نشیب‌های خود را دارد، اما ایرانی که من می‌شناسم، ایرانی است که روحش در شعر حافظ، حکمت سعدی، اندیشه فردوسی و عشق مولوی زنده است. این میراث، میراث جنگ نیست، بلکه میراث فره...