از تاریکی به روشنایی

موش توی سوراخ نمی‌رفت، جارو به دمش می‌بست ‎گاهی اوقات بعضی حرف‌ها آدم را یاد یک ضرب‌المثل قدیمی می‌اندازد: موش توی سوراخ نمی‌رفت، جارو به دمش می‌بست . یعنی برخی هنوز مطمئن نیستند که از سوراخ عبور می‌کنند یا نه، خودشان را به پرچم و بلندگو مجهز کرده‌اند! مثلاً برخی می‌گویند رضا پهلوی از طرف مردم ایران صحبت می‌کند. این دقیقاً یکی از همان موارد است. من نمی‌فهمم؛ آیا انقلابی شده و ما بی‌خبریم یا او پادشاه شده و ما هنوز در خوابیم؟ ‎منظورم این است: از طرف کدام مردم؟ ‎از طرف من، به عنوان یک ایرانی؟ ‎از طرف میلیون‌ها ایرانی که او را نمی‌خواهند؟ ‎از طرف کسانی که مخالف سلطنت هستند؟ ‎از طرف کسانی که جمهوری اسلامی می‌خواهند؟ ‎یا فقط از طرف بخش کوچکی از مردم خارج از ایران که از او حمایت می‌کنند؟ ‎البته، او کاملاً مجاز است بگوید: ‎«این چیزی است که من و هوادارانم می‌خواهیم.» ‎هیچ اشکالی هم ندارد. ‎اما اینکه یک نفر دهانش را باز کند و از طرف کل یک ملت صحبت کند، واقعاً برای من غیرقابل قبول است. ‎مردم ایران چنین اختیاری به او نداده‌اند. ‎نه من چنین اختیاری به او داده‌ام و نه میلیون‌ها ایرانی که دقیقاً مثل...