از تاریکی به روشنایی گویا روشن

دنیایی با قضاوت کمتر و فهم بیشتر . نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) فرق انسان با حیوان، نه در اندام اوست و نه در توان جسمی‌اش؛  تمایز واقعی در رفتار و ادب است.  یک فرد با اخلاقش، با نحوه برخوردش با دیگران شناخته می‌شود، نه با آنچه در ظاهر به نظر می‌رسد. من انسان‌ها را دوست دارم. و آرزو می‌کنم ای کاش همه مردم از شرایطی شایسته بهره‌مند بودند؛  نه فقط از نان،  بلکه از امنیت، احترام و شنیده شدن. چه کسی گناهکار است و چه کسی خوب؟ این را فقط خدا می‌داند. ما انسان‌ها بیش از آن‌که داور باشیم، باید مراقب باشیم؛ مراقب زبان، قضاوت، و رفتاری که شاید زخمی بزند که هرگز دیده نشود. آری، کاش همه چنین تصوری داشتند. دنیایی با قضاوت کمتر و فهم بیشتر. جهانی که در آن، انسان‌ها پیش از داوری، مکث می‌کنند و می‌فهمند. انسان با نان خشک هم می‌تواند زنده بماند؛ تن دوام می‌آورد، اما وقتی صدایت شنیده نمی‌شود، زخم عمیق‌تری شکل می‌گیرد؛ زخمی که نه دیده می‌شود و نه به‌راحتی درمان. واقعیت همین است. بسیاری از انسان‌ها نه از گرسنگی، بلکه از نادیده گرفته شدن، از خاموش ماندن صداهایشان  فرسوده می‌شوند...