از تاریکی به روشنایی

. .دین آینه‌ای از حقیقت است؛ اما جهل  آن را وارونه می‌کند در جهانی که به نام دین جنگ‌ها در می‌گیرد، به نام خدا خون ریخته می‌شود و به نام پیامبران مردم از خانه‌هایشان رانده می‌شوند، باید از خود بپرسیم: آیا مشکل از دین است؟ یا از تفسیرهای نادرست و جاهلانه آن؟ بسیاری، وقتی ظلم و ستم دولت یا یک گروه مذهبی را می‌بینند، به دین روی می‌آورند و آن را سرزنش می‌کنند. اما حقیقت، همانطور که مؤمنان، روشن و آگاه می‌دانند، این است: مشکل از دین نیست؛ از جهل است. ایمان واقعی به یک دین محدود نمی‌شود. من خودم هرگز یک مسلمان را در کنار یک مؤمن قرار نمی‌دهم. زیرا یک مؤمن، فراتر از نام‌ها و ادیان، در قلب هر انسانی که به حقیقت، عدالت، صداقت و رحمت ایمان دارد، می‌تپد. یک مؤمن می‌تواند مسلمان، مسیحی، یهودی، زرتشتی یا حتی فردی ناشناس در یک قبیله دورافتاده باشد، اما اگر قلبش پاک، اعمالش نیک و نیتش درست باشد، در نزد خداوند عزیز و محترم است..  قرآن نیز می‌فرماید: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَىٰ وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا... بی‌گمان...

نسل‌کشی فلسطینیان چرا جهانی که مدام از حقوق بشر سخن می‌گوید، در برابر کشتار و ستم گسترده فلسطینیان سکوت کرده است؟ چرا صدای مردم فلسطین که سال‌ها تحت فشار و خشونت بوده‌اند و اکنون در شرایط بسیار سختی زندگی می‌کنند، در میان این همه سخنرانی‌ها و شعارهای بزرگ در مورد حقوق بشر، خاموش است؟   قتل عام فلسطینیان نه تنها یک فاجعه انسانی، بلکه یک شکست بزرگ برای همه مردم دنیاست. این سکوت ممکن است به دلیل منافع ملی و مسائل سیاسی باشد، اما اساساً، گواهی بر عدم اراده و شجاعت برای ایستادن در کنار مظلومان است. .
حتی سازمان‌هایی که ادعای حمایت از حقوق بشر را دارند، یا در کنار ظالمان هستند یا در واقع ناتوان و بیشتر شبیه عروسک‌هایی هستند .که نقش بازی می‌کنند و هیچ تأثیری بر واقعیت تلخ ندارند .
برخی رسانه‌ها، مانند الجزیره و انترنشنال بین‌المللی ، بارها در مورد این مسائل گزارش داده‌اند و به فلسطینیان کمک کرده‌اند. امامتأسفانه، این صداها گاهی در مواجهه با تحولات سیاسی و اقتصادی گسترده‌تر، خاموش یا ناپدید می‌شوند.
 نکته کلیدی اما این است که اسرائیل به تنهایی به اندازه کافی قدرتمند نیست که بدون حمایت، رضا...

د روغ گاهی پناهگاه می شود. ) دروغ‌ها گاهی حتی پناهگاهی برای روح خسته‌ی انسان هستند. در جهانی که حقیقت بوی خون می‌دهد؛ کودکان فروخته می‌شوند، آزادی کشته می‌شود، و عدالت تنها کلمه‌ای فراموش‌شده در قطعنامه‌هاست. مردم به دروغ پناه می‌برند؛ نه از روی جهل، بلکه از روی خستگی. چون دروغ‌ها رنگارنگ و براق هستند، وعده‌ی خوشبختی می‌دهند. موقتاً درد را ساکت می‌کنند. در حالی که حقیقت، برهنه و سرد، با چهره‌ای تلخ در گوشه‌ای ایستاده است. کمتر کسی جرأت می‌کند به آن نگاه کند. به همین دلیل، مردم گاهی اوقات برای زنده ماندن خود را به خواب می‌زنند، که گاهی این خواب چیزی بیش از یک "دروغ" نیست. دروغی تا روح بتواند کمی بیشتر دوام بیاورد.، شاید سپیده دم نزدیک باشد. زیرا دروغ‌ها مرهمی خیالی برای زخم‌های روح هستند. اما فراموش نکنیم: دروغ، در زندگی روزمره ، هر چقدر هم که آرامش‌بخش باشد، موقتی و فریبنده است. اعتماد را از بین می‌برد و ردی از روابط شکسته و قلب‌های شکسته به جا می‌گذارد. و این حجابی است بر حقیقت. کاش دنیا آنقدر شفاف و عادلانه بود که مردم برای زنده ماندن نیز مجبور به دروغ گفتن نبودند.

دولت غارتگر آذربایجان جمهوری آذربایجان کشوری است با ثروت‌های طبیعی فراوان موقعیت جغرافیایی حساس و دولتی که ادعای اسلامی بودن دارد.. اما وقتی به عمق زندگی روزمره مردم این کشور نگاه می‌کنی، واقعیت دیگری نمایان می‌شود؛ واقعیتی که کمتر کسی جرئت بیانش را دارد. . دولت آذربایجان به ظاهر اسلامی، اما نه خود ریشه‌ای در دین دارد و نه مردمش رابطه‌ای واقعی با دین می‌بینند.  دین در این کشور تبدیل شده به ابزاری سیاسی، پوسته‌ای برای پوشاندن چهره‌ای بی‌رحم و ظالم که همه دارایی‌ها و حقوق مردم را به نام خود مصادره می‌کند.   حکومتی که مال مردم را به جیب خود می ریزد، درست مانند بازی ،   ،آری دولت آذربایجان، درست مثل یک بازی  «monopoly» است؛ نمایشی زیبا و فریبنده اما در باطن دزد و غارتگری که هر چیزی را که مردم دارند، به زور و یا به نفع خود برمی‌دارد.  از کوچک‌ترین سرمایه‌های مردمی مثل هتل، خانه، زمین گرفته تا حقوق اولیه زندگی، هیچ چیز برای مردم باقی نمی‌ماند.  مردم به خاطر ترس، فشار و بی‌امیدی نمی‌توانند در برابر این غارت مقاومت کنند. پولی که در دست مردم است، سرانجام دوباره...

حکایت خون و نقاب در دنیای امروز، رهبران سیاسی بیش از هر زمان دیگری به تصویر عمومی و کنترل متکی هستند. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، نمونه بارز این روند است؛ سیاستمداری که سال‌هاست خود را به عنوان یک مسلمان درستکار، قهرمان مظلومان و ناجی ملت ترکیه در برابر توطئه‌های خارجی به تصویر کشیده است. اما در پشت این ظاهر فریبنده، واقعیت‌های تلخی نهفته است. در پشت شعارهای مذهبی و ادعاهای پوپولیستی، اردوغان ساختار قدرتی ساخته است که در آن سرکوب، تبعیض قومی و دخالت در فرآیندهای دموکراتیک به امری عادی تبدیل شده است. کردها، یکی از بزرگترین اقلیت‌های قومی ترکیه، مدت‌هاست که قربانی این سیستم سیاسی تبعیض‌آمیز بوده‌اند. از سرکوب نیروهای سیاسی کرد گرفته تا حملات نظامی به مناطق کردنشین در سوریه و عراق، سیاست‌های اردوغان بر بی‌اعتمادی، خشونت و به حاشیه راندن بنا شده است. این مقاله تلاشی است برای نگاهی عمیق‌تر به تناقضات رفتاری اردوغان، اثرات مخرب سیاست‌های او بر مردم کرد و فریبکاری پنهان...

مرد هزار چهره خاورمیانه تحلیلی از رجب طیب اردوغان و سیاست قدرت چندلایه در جهان معاصر در دنیای پیچیده و چندلایهٔ سیاست، گاه چهره‌هایی ظهور می‌کنند که نمی‌توان آن‌ها را به‌راحتی در قالب تعاریف سنتی گنجاند؛ شخصیت‌هایی که نمی‌شود با یک واژه یا ویژگی توصیفشان کرد. رجب طیب اردوغان بی‌شک یکی از این چهره‌هاست؛ مردی با هزار نقاب، نقش و تاکتیک. او صرفاً یک سیاستمدار نیست، بلکه کارگردانی زبردست در صحنهٔ قدرت است؛ صحنه را طراحی می‌کند، نقش‌ها را بازتعریف می‌نماید و مهره‌ها را بی‌سروصدا جابه‌جا می‌سازد، بی‌آنکه ظاهراً کسی را برنجاند. برای برخی، او صدای مردم و ناجی فرودستان است؛ برای برخی دیگر، یکی از زیرک‌ترین سیاستمداران زمانه‌مان. اردوغان فعالیت سیاسی خود را با چهره‌ای اصلاح‌طلب، نزدیک به اقشار مذهبی و مردمی آغاز کرد. اقتصاد را رونق داد، به غرب لبخند زد، اتحاد با ناتو را حفظ کرد و رؤیای پیوستن به اتحادیهٔ اروپا را زنده نگه داشت. اما با گذشت زمان، این چهره تغییر کرد. رهبری تازه از زیر نقاب بیرون آمد: چهره‌ای ملی‌گرا، اقتدارگرا و مرکزگرا. او کنترل رسانه‌ها را تشدید کرد، قوهٔ قضائیه را تابع ساخت و ق...