از تاریکی به روشنایی

سر جایتان بتمکید در یک نظام سیاسی، مصونیت می‌تواند برای تضمین جایگاه و تداوم حکومت ضروری باشد. با این حال، وقتی به سپری در برابر پاسخگویی تبدیل می‌شود، معنای آن تغییر می‌کند. دیگر صرفاً به معنای محافظت از یک جایگاه نیست؛ بلکه به معنای ایجاد فاصله بین یک تصمیم و پیامدهای آن است. هرچه این فاصله بیشتر شود، مسئولیت سیاسی بیشتر تضعیف می‌شود. کسانی که تصمیم می‌گیرند اما پیامدهای آن را مستقیماً تجربه نمی‌کنند، ممکن است به تدریج جنگ را به عنوان یک فاجعه انسانی نبینند و در عوض آن را به عنوان ابزاری برای سیاست خارجی، یک گزینه نظامی یا یک ابزار چانه‌زنی ببینند. در این مرحله، فرد از «تصمیم‌گیرنده» بودن به کسی تبدیل می‌شود که «هزینه تصمیم را متحمل می‌شود». مصونیت یک شبه مسئولیت را از بین نمی‌برد؛ بلکه به تدریج آن را در قلمرو قدرت از بین می‌برد. وقتی یک رهبر می‌تواند بارها و بارها تصمیم بگیرد و بار پیامدهای آن را بر دوش دیگران بگذارد، پاسخگویی به تدریج از یک اصل سیاسی به یک عبارت پوچ تبدیل می‌شود. اشتباهات «محاسبات اشتباه» نامیده می‌شوند. شکست به عنوان پیامد «شرایط پیچیده» به تصویر کشیده می‌شود و مر...