از تاریکی به روشنایی

وقتی گذرنامه‌ها  سرنوشت یک فرد را تعیین می‌کنند چه عجیب: کسی که در آلمان، کانادا، ژاپن یا سوئیس متولد شده است می‌تواند با گذرنامه خود به بسیاری از نقاط جهان سفر کند؛ اما کسی که در ایران، افغانستان، عراق، سوریه، یمن یا یکی از کشورهای متعدد خاورمیانه و آسیا متولد شده است، باید ماه‌ها برای ویزا منتظر بماند، مدارک متعددی ارائه دهد و بارها ثابت کند که مجرم نیست، قصد اقامت غیرقانونی در کشور را ندارد و هیچ تهدیدی برای هیچ کشوری ایجاد نمی‌کند. این افراد چه جرمی مرتکب شده‌اند؟ البته، هیچ جرمی. آنها فقط    در جغرافیای متفاوتی متولد شده‌اند؛ جغرافیایی که خودشان در آن نقشی نداشته‌اند. با این حال، متأسفانه، گذرنامه این روزها چیزی بیش از یک سند شناسایی است؛ به معیاری برای آزادی انسان تبدیل شده است. رنگ جلد گذرنامه می‌تواند تعیین کند که آیا کسی می‌تواند آزادانه در سراسر جهان سفر کند یا اینکه باید ماه‌ها، گاهی حتی سال‌ها پشت درهای سفارتخانه‌ها منتظر بماند. این یک سوال اساسی را مطرح می‌کند: آیا ارزش یک فرد باید صرفاً با ارزش گذرنامه‌اش سنجیده شود؟ مثلاً یک پزشک، استاد، محقق یا نویسنده اهل...

 همبستگی مرزی ترکیه و آذربایجان: بازی ترامپ و قربانیان آن: کل خاورمیانه   در سال‌های اخیر، پروژه «همبستگی مرزی ترکیه و آذربایجان» در سایه سیاست‌های دونالد ترامپ و متحدان کاخ سفید او پدیدار شد. این پروژه نه به عنوان پاسخی به واقعیت‌های اجتماعی و سیاسی منطقه، بلکه به عنوان بخشی از رقابت ژئوپلیتیکی ایالات متحده با روسیه، ایران و چین مطرح شد. رسماً، هدف از این پروژه ایجاد اتحادی جدید برای مهار نفوذ این قدرت‌ها در منطقه بود؛ اما در واقعیت، این پروژه باعث بی‌ثباتی و ناامنی شد. از سال ۲۰۱۸، با تشدید تحریم‌ها علیه ایران و تشدید فعالیت‌های نظامی در قفقاز، واشنگتن حمایت خود را از ترکیه و آذربایجان تشدید کرده است. ترامپ این دو کشور را، چه به صورت علنی و چه به صورت پنهان، به عنوان وزنه‌های جدیدی در برابر رقبای منطقه‌ای خود معرفی کرد. با این حال، این بازی قدرت نه امنیت واقعی و نه پیشرفت پایدار به همراه نداشت. پیامدهای این اتحاد در درجه اول به نفع قدرت‌های خارجی بود و پیامدهای مخربی برای مردم منطقه داشت. این اتحاد بدون در نظر گرفتن واقعیت‌های اجتماعی هر دو کشور یا تضمین آموزش و آگاهی عمومی ...