از تاریکی به روشنایی

ظاهراً مردم ایران قربانی محسوب نمی‌شوند! وقتی جهان را از دریچه عدالت بررسی می‌کنم، افکارم اغلب شب‌ها مرا بیدار نگه می‌دارند، زیرا هر روز شاهد وقایع و تحولات تکان‌دهنده‌تری نسبت به روز قبل هستم. واقعاً نمی‌توانم بفهمم که چرا هر زمان که مردم در برخی کشورها با مشکلات اقتصادی مواجه می‌شوند، اصطلاحات «ملت‌های مظلوم»، «حقوق بشر» و «رنج مردم عادی» بلافاصله مطرح می‌شوند. با این حال، کشورهای خاورمیانه، به ویژه کشورهای با اکثریت مسلمان، به نظر می‌رسد از این قاعده مستثنی هستند. ایران نمونه بارزی از این امر است. سال‌هاست که مردم ایران از مشکلات اقتصادی، تحریم‌ها، کاهش قدرت خرید، محدودیت‌های بانکی و مشکلات متعدد در زندگی روزمره خود رنج برده‌اند. این فشارها محدود به یک نسل واحد نبوده است؛ نسل‌های کامل در این شرایط بزرگ شده‌اند و بسیاری از ایرانیان بیشتر عمر خود را در محیطی گذرانده‌اند که تحریم‌ها و فشار اقتصادی به امری عادی تبدیل شده است. گزارش‌های سازمان ملل متحد بارها هشدار داده‌اند که تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی اثرات مخربی بر اقتصاد و جامعه ایران دارند و بر همه چیز، از معیشت و اشتغال گرفته تا...

چرا جمهوری اسلامی ایران هدف فشار آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار گرفت؟ برای درک تقابل جمهوری اسلامی ایران، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، تاریخچه این تقابل را نمی‌توان صرفاً به سلاح‌های هسته‌ای و موشک‌ها محدود کرد. ریشه‌های خصومت و تحریم‌های اعمال شده توسط ایالات متحده علیه ایران به دوران پس از انقلاب ۱۹۷۹ برمی‌گردد، زمانی که روابط بین دو کشور وارد مرحله جدیدی شد و ایالات متحده تحریم‌های گسترده‌ای را علیه ایران اعمال کرد. وزارت خزانه‌داری ایالات متحده نیز تاریخچه تحریم‌های خود علیه ایران را از سال ۱۹۷۹ مستند کرده است. بنابراین، سوال اساسی این نیست که "چرا ایران موشک دارد؟" یا "چرا ایران برنامه هسته‌ای دارد؟"؛ بلکه این است که چرا روابط بین جمهوری اسلامی ایران، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی تا این حد پرتنش شده است. برای پاسخ به این سوال، باید به تغییر جایگاه ایران در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی پس از انقلاب توجه کرد. پس از انقلاب، جمهوری اسلامی همکاری استراتژیک با ایالات متحده را که در دوران پهلوی شکل گرفته و گسترش یافته بود، کنار گذاشت و مسیر سیاست خارجی خود را تغییر ...

ادعا کردن آسان است در حوزه سیاسی، یک سوال اساسی مطرح می‌شود: جامعه نمایندگی خود را به چه کسی سپرده است و چه کسی می‌تواند بجای آنان سخن بگوید؟ این پرسش به‌ویژه در مورد رضا پهلوی مطرح است، کسی که سال‌هاست در مورد آینده ایران و مردمش صحبت می‌کند و گاهی خود را به عنوان سخنگوی رسمی مردم ایران معرفی می‌کند. اما پرسش ساده‌ای که قبلاً پرسیده‌ام این است: چه کسی به او اجازه داده است که این کار را انجام دهد؟ رضا پهلوی، مانند هر شخص دیگری، حق دارد دیدگاه‌های سیاسی خود را بیان کند. او بدون شک تعدادی دنبال‌کننده دارد. اما تعدادی  دنبال‌کننده به او حق نمی‌دهد که از طرف همه ایرانیان صحبت کند. من به عنوان یک ایرانی، به او اجازه نداده‌ام که از طرف من صحبت کند. این صرفاً یک اظهار نظر نیست؛ این مربوط به انسانیت من و حق من برای تعیین سرنوشت سیاسی خودم است. من حق دارم تصمیم بگیرم چه کسی نماینده من باشد و چه کسی نباشد. وقتی رئیس جمهور کشورم در مجامع بین‌المللی به عنوان نماینده رسمی صحبت می‌کند، به عنوان رئیس جمهور ایران، دکتر، مسعود پزشکیان را می‌توانم در این نقش به عنوان نماینده کشورم به رسمیت بشناسم. ...

آذربایجان کشوری است که هیچ هویتی با اسلام ندارد . سیاست خارجی یک کشور همیشه مبتنی بر دوستی، دشمنی یا حتی اصول مذهبی اعلام شده آن نیست. اغلب، منافع سیاسی، اقتصادی، امنیتی و ژئوپلیتیکی، تصمیمات دولت را تعیین می‌کنند. با این حال، وقتی تناقض بین اظهارات رسمی یک دولت و اقدامات واقعی آن بسیار آشکار می‌شود، نمی‌توان این رفتار را صرفاً دیپلماتیک دانست. آذربایجان نمونه بارزی از این وضعیت است. این کشور عمدتاً مسلمان در موارد متعددی در مورد روابط خود با کشورهای اسلامی، حمایت از فلسطین و راه‌حل دو دولتی صحبت می‌کند، در حالی که همزمان رابطه نزدیک و استراتژیک خود را با اسرائیل حفظ می‌کند؛ رابطه‌ای که فراتر از روابط سیاسی است و شامل انرژی، تجارت، فناوری، دفاع و امنیت می‌شود. در ژانویه 2026، وزارت امور خارجه آذربایجان روابط بین دو کشور را "مشارکت استراتژیک" توصیف کرد و از گسترش همکاری در بخش‌های انرژی، دفاع و امنیت سخن گفت. این تناقض در مورد فلسطین و نوار غزه حتی بیشتر آشکار است. از یک سو، باکو از تأسیس یک کشور مستقل فلسطینی و راه‌حل دو دولتی حمایت می‌کند. حتی در ژوئیه ۲۰۲۶ با نخست وزیر فلسط...

پیروزی ایران: وقتی اهداف سیاسی نتیجه را تعریف می‌کنند پیروزی ایران: وقتی اهداف سیاسی نتیجه را تعریف می‌کنند سخنرانی رئیس جمهور دکتر مسعود پزشکیان بدون شک یکی از قابل توجه‌ترین، صادقانه‌ترین و گیراترین سخنرانی‌های تاریخ بود. در طول ماه‌ها رویارویی مستقیم و شدید بین ایران، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، او جهان را خطاب قرار داد. با این حال، پیام اصلی سخنرانی او واضح و صریح بود: ایران تسلیم نخواهد شد و سرنوشت آن با تهدیدها یا اجبار خارجی تعیین نخواهد شد. او با دقت قابل توجهی در مورد «پیروزی ایران» صحبت کرد و توضیح داد که پیروزی در جنگ «به معنای داشتن سلاح‌های بیشتر یا وارد کردن خسارت بیشتر به یک طرف نیست. آنچه مهم است اهداف هر دو طرف در این رویارویی و میزان دستیابی به آن اهداف است.» لازم به ذکر است که ایالات متحده از برتری نظامی خود برای وارد کردن خسارت به ایران سو‌استفاده کرد. با این حال، برتری نظامی لزوماً به پیروزی سیاسی تبدیل نمی‌شود. تحلیلگران مستقل بین این دو موضع تمایز قائل می‌شوند و تأکید می‌کنند که خسارات سنگینی که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به ایران وارد کردند، برتری نظامی آ...