از تاریکی به روشنایی

جمهوری اسلامی مایه افتخار است . اول و مهمتر از همه، باید اذعان کنم که سیاست را نمی‌توان صرفاً با شعار قضاوت کرد؛ ارزش واقعی آن تنها زمانی آشکار می‌شود که کشوری تحت فشار باشد و مجبور به انتخاب بین تسلیم و مقاومت شود. ارزش واقعی یک ملت دقیقاً در لحظاتی آشکار می‌شود که فشار خارجی بر تصمیم‌گیری‌های ملی اعمال می‌شود و رهبری آن مجبور می‌شود مزایا و معایب استقلال را در مقابل تسلیم بسنجد.  کشوری که تحت هیچ شرایطی از استقلال سیاسی خود دست نمی‌کشد، شایسته احترام و تحسین است. دولت ایران در مواجهه با فشار عظیم، مقاومت را بر تسلیم ترجیح داده است.  این دیگر صرفاً یک موضع سیاسی نیست؛ بلکه مسئله عزت، استقلال و حق تعیین سرنوشت میهن عزیزمان، ایران، است. در جهانی که یک ابرقدرت به دنبال تحمیل اراده خود بر سایر ملت‌ها است، تاب‌آوری بسیار ارزشمند است. با وجود سال‌ها فشار سیاسی، اقتصادی و امنیتی بر دولت ایران، هرگز در برابر قدرت‌های خارجی سر تعظیم فرود نیاورده است. این روحیه مقاومت است که مرا سرشار از غرور می‌کند. استقلال سیاسی به این معنی است که یک ملت می‌تواند بدون نیاز به انتظار برای تأیید یک اب...

تفاوت بین یک دیوانه و دونالد ترامپ چیست؟ اگر یک شهروند عادی ادعا می‌کرد که مالک ماه است، هیچ‌کس او را جدی نمی‌گرفت. مردم می‌خندیدند و می‌گفتند که او دیوانه است. اما وقتی رئیس جمهور یک کشور قدرتمند چنین ادعایی می‌کند، به هیچ وجه خنده‌دار نیست. البته، این تنها نمونه کوچکی از درک دونالد ترامپ از قدرت است؛ تحت این درک، مرزهای بین واقعیت و تمایل شخصی، اقتدار سیاسی و مالکیت، قدرت و عدالت مبهم و حتی خطرناک شده‌اند. بنابراین، نباید این مشکل کوچک را نادیده بگیریم، زیرا با توجه به جهتی که اوضاع در حال حرکت است، باید آماده مقابله با خواسته‌های غیرمنطقی او باشیم: امروز ماه، فردا خورشید، روز بعد از آن، سرزمین‌های سایر کشورها و سپس تمام بشریت! در نگاه اول، این ممکن است اغراق به نظر برسد، اما مشکل واقعی دقیقاً در خنده تحقیرآمیز جامعه به این پوچی نهفته است، نه اینکه بپرسد: "این خواسته از کجا می‌آید؟" یک سیاستمدار عادی ممکن است اشتباه کند، دروغ بگوید، وعده‌های دروغین بدهد یا تصمیمات اشتباه بگیرد. اما وقتی رهبر یکی از قدرتمندترین کشورهای جهان بارها نشان می‌دهد که وقتی صحبت از خواسته‌هایش می‌شو...

جنگ تحمیلی آمریکا علیه ایران جنگی که توسط آمریکا علیه ایران آغاز شده، بحرانی را به وجود آورده است که نظم بین‌المللی را به بوته آزمایش گذاشته است. این بحران نتیجه دهه‌ها اختلافات سیاسی، تحریم‌های اقتصادی و فشار امنیتی بر ایران است. طبیعتاً، جنگ فعلی باید در چارچوب وسیع‌تری بررسی شود. این چارچوب نه تنها خود جنگ، بلکه نحوه برخورد جامعه بین‌المللی با مفاهیم حاکمیت، حق دفاع از خود و مسئولیت دولت‌ها در قبال پیامدهای تصمیمات نظامی را نیز در بر می‌گیرد. با توجه به سوالات مهمی که این بحران و سابقه طولانی تحریم‌های اقتصادی مطرح کرده است، پیامدهای آنها فراتر از ساختار سیاسی است و بر زندگی مردم تأثیر می‌گذارد. بنابراین، ادعاهای مربوط به حمایت از حقوق بشر تنها زمانی اعتبار پیدا می‌کنند که استانداردهای آنها به طور مداوم در موقعیت‌های مختلف اعمال شود. اگر حقوق بشر یک اصل جهانی است، نباید فقط زمانی به آنها استناد شود که با اهداف سیاسی یک قدرت بزرگ همسو باشند. همین امر در مورد مخالفت با جنگ نیز صدق می‌کند. اگر دولت‌های غربی واقعاً مخالف تشدید جنگ‌ها بودند، انتظار می‌رفت که مخالفت خود را قبل از شروع درگ...

اردوغان؛ بازیگری ماهر در خاورمیانه چگونه کسی که فقط به یک زبان، نه زبان آکادمیک و دیپلماتیک ترکی، بلکه زبان کوچه و بازار مسلط است، می‌تواند در سیاست داخلی ترکیه و بازی پیچیده خاورمیانه تا این حد زیرک و حسابگر باشد؟ به نظر من او شایسته مدال طلا است! نه به خاطر زبان‌شناسی‌اش، نه به خاطر دیپلماسی کلاسیکش؛ بلکه به این دلیل که توانسته با این زبان ساده و محاوره‌ای، چنان ماهرانه سیاست بازی کند که بسیاری از سیاستمداران باسواد و چندزبانه هنوز قواعد بازی او را نمی‌فهمند. اردوغان را نمی‌توان یک سیاستمدار ساده دانست. او سال‌هاست که نشان داده در سیاست، بیش از وفاداری به اصول ثابت، به فرصت‌ها، منافع و موازنه قوا نگاه می‌کند. امروز با یک طرف دست می‌دهد، فردا با طرف دیگر مذاکره می‌کند و در صورت لزوم، پس‌فردا همان دو طرف را در مقابل هم قرار می‌دهد؛ بدون اینکه لزوماً از هیچ‌کدام برای همیشه بگذرد. این مهارتی است که در خاورمیانه جواب می‌دهد. اردوغان به خوبی فهمیده است که در این منطقه، شعارها فقط برای مردم است؛ پشت میز مذاکره، آنچه اهمیت دارد قدرت، پول، جغرافیا و اهرم فشار است. او از «برادری» صحبت می‌کند، ...

آیا حقوق بشر یک ابزا ر  سیاسی است؟ فعالان حقوق بشر سال‌هاست که درباره فلسطین صحبت می‌کنند، اما فاصله بین حرف و عمل به اندازه خونی است که روزانه در فلسطین ریخته می‌شود. سازمان‌های بین‌المللی گزارش‌ها را منتشر می‌کنند، کنفرانس‌ها را برگزار می‌کنند، قطعنامه‌ها را تصویب می‌کنند و دولت‌ها یکی پس از دیگری بیانیه صادر می‌کنند. اما اگر همه این سازوکارهای بین‌المللی برای متوقف کردن کشتار مداوم غیرنظامیان ناتوان هستند، باید بپرسیم: هدف این نهادها در وهله اول چیست؟ شکی نیست که اسناد، گزارش‌ها و هشدارهای متعددی در مورد قتل عام فلسطینیان توسط اسرائیل وجود دارد. حتی سازمان‌های حقوق بشر سال‌هاست که گزارش‌های متعددی در مورد این فاجعه و نقض حقوق فلسطینیان منتشر می‌کنند. اما چه چیزی تغییر کرده است؟ هیچ چیز؛ برعکس، مردم فقط از مبارزات قدرت خسته شده‌اند. زیرا تا زمانی که طرف مقابل ضعیف باشد، قوانین بین‌المللی جدی گرفته می‌شود. اما وقتی یک متحد قدرتمند، منافع استراتژیک، قراردادهای نظامی و نفوذ سیاسی در خطر باشد، اصولی که آنها با شور و شوق از آنها دفاع می‌کنند، قربانی منافع شخصی پشت درهای بستە پنهان می...

زورگویی آمریکا امروزه نه تنها جهان در بحران است، بلکه یکی از قدرتمندترین بازیگران آن هنوز معتقد است که حق تعیین سرنوشت دیگران را دارد. واشنگتن همیشه از «نظم جهانی» صحبت کرده است، اما سؤال این است: نظم برای چه کسی؟ و چه قوانینی اعمال می‌شود؟ به محض اینکه قوانین به نفع آمریکا باشند، صحبت از قانون و نظم می‌شود؛ به محض اینکه این قوانین با منافع واشنگتن در تضاد باشند، ناگهان «منافع ملی آمریکا» اهمیت پیدا می‌کنند. این تناقض دیگر نمی‌تواند پشت کلمات زیبا پنهان شود. آمریکا خود را یک قدرت جهانی می‌نامد، اما جهان را نمی‌توان ملک خصوصی آن دانست. هیچ پرچمی آن‌قدر مقدس نیست که حامل آن حق تعیین سرنوشت سایر ملت‌ها را داشته باشد. هیچ ارتشی آن‌قدر قدرتمند نیست که قانون بتواند برای همیشه جایگزین خشونت شود. و هیچ اقتصادی آن‌قدر بزرگ نیست که بتواند از تحریم، فشار و تهدید به‌عنوان ابزارهای مشروع برای دستیابی به سلطه جهانی استفاده کند. مشکل فقط به ترامپ محدود نمی‌شود. رفتار دمدمی‌مزاج و پرخاشگر ترامپ شاید بی‌رحمانه‌ترین جنبه این سیاست را آشکار کرده باشد، اما در پشت آن ساختاری نهفته است که به قدرت آمریکا بر...

ترامپ در میان خواب و خیال االبته باید گفت: ترامپ نمی‌تواند از طریق اظهارات سیاسی، اعتبار، عزت و هویت ملی کانادا را تضعیف کند. دیدگاه‌های او در مورد کانادا، صرف نظر از هرگونه انگیزه سیاسی مخرب، واقعیت اساسی این کشور را تغییر نمی‌دهد: کانادا کشوری مستقل با حاکمیت ملی، نظام سیاسی منتخب، قوانین و اقتصادهای مستقل و هویت تاریخی متمایز است. بنابراین، اعتبار کانادا به قضاوت یا تأیید هیچ دولت دیگری بستگی ندارد. به طور مشابه، مشروعیت سیاسی و جایگاه بین‌المللی کانادا نیازی به تأیید واشنگتن یا ترامپ ندارد. کانادا بر پایه‌های سیاسی، اجتماعی و تاریخی خود بنا شده است. البته، ترامپ می‌تواند واقعیت‌ها را نادیده بگیرد یا آنها را مطابق با منافع سیاسی خود تغییر دهد. با این حال، واشنگتن نباید نقش و حمایت تاریخی کانادا را فراموش کند؛ تاریخ را نمی‌توان به راحتی پاک کرد. کانادا دهه‌هاست که در کنار ایالات متحده ایستاده است. این کشور نه تنها همسایه مهمی برای ایالات متحده بوده، بلکه شریکی قابل اعتماد و متحدی نزدیک نیز بوده است. کانادا در طول جنگ‌ها، بحران‌های امنیتی، اختلافات تجاری، بحران‌های جهانی و دوران سخت د...