از تاریکی به روشنایی

توافق‌نامه دفاعی مکه: دامی برای خاورمیانه؟ توافق‌نامه دفاعی مکه بین ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان یک توافق‌نامه نظامی معمولی نیست. زمان امضای آن، فوریت اوضاع منطقه‌ای و پیامدهای احتمالی آن، سوالات مهمی را مطرح می‌کند: چرا این توافق‌نامه اکنون منعقد شد؟ چه کسی در ابتدا آن را پیشنهاد داد؟ و چه کسی در نهایت از آن سود می‌برد؟ این توافق‌نامه در ۷ آگوست ۲۰۲۶، زمانی که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به شدت بر امنیت کشورهای منطقه، توازن قدرت و نظم امنیتی آینده در خاورمیانه تأثیر گذاشته بود، امضا شد. طبق گزارش‌های منتشر شده، این توافق‌نامه بر دفاع جمعی تأکید دارد؛ با این حال، متن کامل آن هنوز منتشر نشده است. عربستان سعودی و پاکستان پیش از این در سپتامبر ۲۰۲۵ یک توافق‌نامه دفاعی دوجانبه امضا کرده بودند. بنابراین، مشارکت ترکیه باید در چارچوب گسترش همکاری‌های امنیتی موجود بررسی شود. سوال کلیدی این است که چرا این همکاری با توجه به جنگ علیه ایران و تغییرات ناشی از آن در توازن قدرت منطقه‌ای، به یک توافق‌نامه سه‌جانبه تبدیل شد. اگرچه رهبران سه کشور اعلام کرده‌اند که این توافق علیه هیچ کشور خاصی نیست...

آذربایجان: وقتی سکولاریسم به ابزاری برای سرکوب تبدیل می‌شود وقتی دولتی به نام سکولاریسم، دختران را به دلیل حجاب از دسترسی به آموزش محروم می‌کند، معلمان را به دلیل اعتقادات مذهبی‌شان تحت فشار قرار می‌دهد و زندگی خصوصی شهروندان خود را دیکته می‌کند، مسئله دیگر دفاع از سکولاریسم نیست؛ بلکه سوءاستفاده از قدرت برای محدود کردن آزادی انسان است. هیچ دولتی حق ندارد باورهای مردم را به گروگان بگیرد، نوع پوشش آنها را تعیین کند یا اعمال حقوق اساسی آنها را منوط به اطاعت از اراده خود کند. سکولاریسم به معنای جدایی دین از دولت است، نه جایگزینی انتخاب‌های آزاد مردم با اراده دولت. دولتی که به نام سکولاریسم در باورهای شهروندان خود دخالت می‌کند، در واقع از همین مفهوم علیه آزادی استفاده می‌کند. نمی‌توان ادعای دفاع از سکولاریسم را داشت و همزمان آزادی کسانی را که مطابق ترجیحات دولت زندگی نمی‌کنند، محدود کرد. تغییر برچسبی که به سرکوب زده می‌شود، ماهیت آن را تغییر نمی‌دهد. دخالت در زندگی مردم، حتی زمانی که در پشت شعارهای سیاسی پر زرق و برق پنهان شده باشد، همچنان نقض آزادی است. در آذربایجان، مسئله صرفاً حجاب نیست...

از نظر من، برخی از قدرت‌های بزرگ شیطان هستند از نظر من، برخی از قدرت‌های بزرگ شیطان هستند در این مقاله، اصطلاح «شیطان» به عنوان موجودی ماوراءالطبیعه درک نمی‌شود، بلکه به عنوان استعاره‌ای برای شکلی از قدرت در نظر گرفته می‌شود که از مرزهای اخلاقی و قانونی فراتر می‌رود و می‌تواند اراده خود را بر دیگران تحمیل کند. از این منظر، درک من از قدرت‌های بزرگ فراتر از قدرت اقتصادی، نظامی یا سیاسی آنها است. تمرکز قدرت منجر به نابرابری‌های ساختاری در روابط بین دولت‌ها می‌شود. در چنین شرایطی، برخی از دولت‌ها نفوذ بیشتری بر تصویب و تفسیر قوانین اعمال می‌کنند یا حتی ممکن است آنها را به طور کامل نادیده بگیرند، در حالی که دولت‌های ضعیف‌تر عواقب این تصمیمات را متحمل می‌شوند. البته، نکته اینجا این نیست که «همه قدرت‌های بزرگ شیطان هستند»، بلکه این است: در چه نقطه‌ای قدرت سیاسی به شکلی از استثمار تبدیل می‌شود که می‌توان آن را از نظر اخلاقی «شیطان» دانست؟ و چه زمانی تمایز اساسی بین قدرت و قانون آشکار می‌شود؟ بنابراین، تمایز بین قدرت و قانون برای فلسفه سیاسی اساسی است. یک دولت ممکن است ظرفیت نابودی دولت دیگری ر...

محاسبات احمقانه صهیونیسم و ​​متحدش، ایالات متحده یکی از بزرگترین اشتباهاتی که رژیم صهیونیستی و متحدش، ایالات متحده (و برعکس) در مورد ایران مرتکب شده‌اند، نه در ارزیابی آنها از قدرت نظامی ایران، بلکه در درک آنها از جامعه ایران نهفته است. آنها ساده‌لوحانه معتقد بودند که افزایش فشار، انجام حملات نظامی و تضعیف ساختار قدرت ایران، نارضایتی داخلی را به یک قیام سیاسی تبدیل می‌کند و در نتیجه تغییرات مورد نظر آنها را به همراه خواهد داشت. با این حال، این معادله یک متغیر حیاتی را نادیده می‌گیرد: تفاوت بین نارضایتی عمومی از یک دولت و پذیرش مداخله خارجی. «شهروندان ایرانی می‌توانند هم‌زمان از جمهوری اسلامی ایران انتقاد کنند و با رژیم صهیونیستی یا هرگونه حملهٔ آمریکا به ایران مخالفت کنند. این دو موضع نه‌تنها متناقض نیستند، بلکه با توجه به سابقهٔ طولانی مداخلهٔ خارجی در ایران، کاملاً قابل درک‌اند.» این دقیق...

ظاهراً مردم ایران قربانی محسوب نمی‌شوند! ظاهراً مردم ایران قربانی محسوب نمی‌شوند! وقتی از منظر عدالت به جهان نگاه می‌کنم، اغلب شب‌ها افکارم مرا تسخیر می‌کنند، زیرا هر روز شاهد وقایع و تحولاتی هستیم که از روز قبل تأثیرگذارتر هستند. واقعاً نمی‌فهمم چرا وقتی مردم برخی کشورها با مشکلات اقتصادی روبرو می‌شوند، عباراتی مانند "ملت‌های مظلوم"، "حقوق بشر" و "رنج مردم عادی" فوراً به ذهنشان خطور می‌کند. اما کشورهای خاورمیانه، به ویژه کشورهایی با اکثریت مسلمان، به نظر می‌رسد از این قاعده مستثنی باشند. ایران نمونه بارزی از این موضوع است. سال‌هاست که مردم ایران سختی‌های اقتصادی، تحریم‌ها، کاهش قدرت خرید، محدودیت‌های بانکی و مشکلات بی‌شمار دیگری را در زندگی روزمره خود تحمل کرده‌اند. این فشارها محدود به یک نسل نبوده است؛ نسل‌های کامل در این شرایط بزرگ شده‌اند و بسیاری از ایرانیان بیشتر عمر خود را در محیطی گذرانده‌اند که تحریم‌ها و سختی‌های اقتصادی به امری عادی تبدیل شده است. گزارش‌های سازمان ملل متحد بارها هشدار داده‌اند که تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی به شدت به اقتصاد و...