از تاریکی به روشنایی

نسل‌کشی روهینگیا در میانمار: یک تراژدی خاموش و فراموش‌شده،  قسمت ١ نسل ‌کشی مسلمانان روهینگیا در ایالت راخین میانمار یکی از دردناک‌ترین تراژدی‌های حقوق بشری قرن بیست و یکم است. این اقلیت مسلمان در درجه اول به زبان روهینگیا صحبت می‌کنند، زبانی با ریشه‌های هند و اروپایی و شباهت‌هایی با بنگالی و چاکما. به دلیل ظلم و ستم فرهنگی گسترده، این زبان به طور گسترده صحبت می‌شود اما به ندرت نوشته یا رسماً به رسمیت شناخته می‌شود. در میانمار، دولت نظامی نه تنها زبان روهینگیا را به رسمیت نمی‌شناسد، بلکه این اقلیت را از هویت ملی و همچنین حقوق زبانی و فرهنگی خود نیز محروم کرده است. روهینگیا قرن‌هاست که در میانمار زندگی می‌کند، اما در سال‌های اخیر هدف خشونت، تبعیض و پاکسازی قومی گسترده قرار گرفته است. گروه‌های افراطی بودایی و ارتش میانمار در درجه اول مسئول این نسل‌کشی هستند. نفوذ سیاسی و نظامی آنها موجی از ترور، آوارگی و ویرانی علیه روهینگیا را به راه انداخته است. در سال ۲۰۱۷، حملات ارتش و شبه‌نظامیان بودایی به روستاهای روهینگیا شدت گرفت. هزاران نفر کشته شدند، صدها روستا به آتش کشیده شد و بیش از ۷۰۰۰...

وقتی   کودکی   برای   سیر   کردن   شکم   خانواده   فروخته   شود،تمام   شعارها   بی‌معنی   می‌مانند ! افغانستان، کشوری با تاریخ پرتلاطم، اکنون در چرخه‌ای مرگبار از فقر، بی‌ثباتی و افراط‌گرایی گرفتار شده است. در همین حال، کودکان بی‌صدا و درمانده به کالاهایی در بازارهای تاریک قاچاق انسان تبدیل شده‌اند. فقر دیگر فقط یک بحران اقتصادی نیست؛ بلکه به هیولایی تبدیل شده است که جسم و روح یک ملت را می‌بلعد. وقتی دولتی وجود ندارد، نهادهای بین‌المللی ساکت می‌مانند و مرزها به دیوارهای بی‌تفاوتی تبدیل می‌شوند، تنها چیزی که باقی می‌ماند رنج خاموش یک ملت است. این مقاله روایتی از چیزی است که جهان نمی‌بیند یا نمی‌خواهد ببیند. پس از بازگشت طالبان، افغانستان به سرعت در گرسنگی و بیکاری فرو رفت. در بسیاری از استان‌ها، خانواده‌ها حتی نمی‌توانند شام بخورند. اما وقتی نان در خانه نیست، مادری مجبور می‌شود دختر هشت ساله خود را به ازای چند میلیون افغانی به یک مرد پنجاه ساله بدهد؛ نه از روی ظلم، بلکه از روی گرسنگی. فروش کودکان در افغانستان دیگر خبر تکان‌دهنده‌ای ن...