از تاریکی به روشنایی گویا روشن

  از گوشت و ناخن تا    اعداد نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) تأملی بر فروپاشی پیوندهای انسانی در عصر مادی‌گرایی ، سخنان من شاید تلخ و تأمل‌برانگیز باشد. اما از شکافی صحبت می‌کنم که به آرامی و بی‌صدا بین مردم دهان باز کرده است؛ شکافی که نه با درگیری، بلکه با اعداد و قیمت‌ها عمیق‌تر شده است. همان پیوندهایی که زمانی «طبیعی» و ناگسستنی بودند، اکنون زیر بار محاسبات خم می‌شوند. غم اینجاست: نه اینکه پول ذاتاً بد باشد، بلکه وقتی به معیار ارزش انسان تبدیل می‌شود، روابط را از بین می‌برد. امروزه، مادی‌گرایی کلمه غالب است. همیشه گفته شده است که گوشت و ناخن جدایی‌ناپذیرند؛ خواهر و برادر، مادر و فرزند. پیوندهایی که باید ناگسستنی باشند، اکنون تحت تأثیر معیارهای اقتصادی و ارزش‌های مادی به آرامی در حال فروپاشی هستند. به نظر می‌رسد فراموش کرده‌ایم که پول به طور ضمنی این جدایی را ممکن می‌سازد. کاش جهان به گونه‌ای دیگر توسعه می‌یافت. روابط انسانی در گذشته مبتنی بر اخلاق، تعهد و همدلی بود. خانواده و خویشاوندی امن‌ترین پایه برای حمایت عاطفی و اجتماعی محسوب می‌شدند و جدایی افراد تقریباً غیرمم...

  وقتی انسانیت فریاد  می‌زند نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) انسانیت زمانی فرو می‌ریزد که رنج مظلومان فقط «گفته می‌شود»، اما به ایستادگی منجر نمی‌شود. و ترس موذیانه جایگزین عدالت می‌شود. و وقتی ترس ما را ساکت می‌کند، دیگر یک احساس شخصی نیست، بلکه نوعی بی‌عدالتی است. صدای مظلومان هیچ دین، هیچ نامی را نمی‌طلبد و هیچ مرزی نمی‌شناسد. چه مسیحی، مسلمان، یهودی یا پیرو هر دین دیگری، مظلومان صرفاً مظلوم هستند. انسان بودن به معنای گوش دادن به ندای وجدان، کنار گذاشتن ترس و دانستن این است که سکوت در برابر ظلم، همدستی غیرارادی است. البته، ما نمی‌توانیم نیات و افکار افراد را قضاوت کنیم؛ فقط خدا می‌داند چه کسی واقعاً خوب است و چه کسی نیست. اما وقتی می‌بینیم که چگونه مسیحیان، مسلمانان و سایر اقلیت‌های مذهبی در هند به طور سیستماتیک توسط گروه‌های افراطی سرکوب و وحشیانه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، سکوت دیگر بی‌طرفی نیست. سکوت خود یک بی‌عدالتی وحشتناک است. انسان بودن یعنی پیروی از ندای وجدان، کنار گذاشتن ترس و دانستن اینکه سکوت در برابر ظلم به معنای همدستی غیرارادی است. به ویژه در این ایام ...