سکوتی که بوی تبعیض میدهد — نویسنده: گویا روشن
سکوتی که بوی خون می دهد ) در جهانی که هر روزش با خونریزی و آوارگی آغاز میشود، سکوت نهادهای بینالمللی نه تنها کرکننده، بلکه شرمآور است. نهادهایی مانند سازمان ملل، یونیسف، دیدهبان حقوق بشر و عفو بینالملل ظاهراً وظیفه دفاع از کرامت انسانی را بر عهده دارند؛ اما آیا این دفاع گزینشی نیست؟ آیا رنگ پوست، مذهب یا موقعیت جغرافیایی به معیارهایی برای ارزیابی «حق انسانیت» تبدیل شدهاند؟ وقتی جنگ در اوکراین آغاز شد، جهان به پا خاست. سیاستمداران خود را مسلح کردند، رسانهها شب و روز گزارش میدادند و نهادهای حقوق بشری بیانیههای پرشوری صادر کردند. با این حال، همین جهان در مواجهه با جنایات آشکار علیه مردم فلسطین، یمن، سوریه و سودان و همچنین علیه مهاجران افغان، آفریقایی و روهینگیا سکوت کرده است. گویی خون قربانی اگر سفید نباشد بیارزش است؛ گویی اگر نامش «فاطمه» یا «علی» باشد، صدایش خاموش میشود. یونیسف در گزارش جهانی ۲۰۲۲ خود، صراحتاً هشدار داد که کودکان در مناطق جنگی مانند فلسطین، یمن، سودان و سوریه به طور جدی در معرض خطر مرگ، آوارگی، سوء تغذیه، بردگی و سربازگیری هستند. با این حال، همین گزارش ت...