از تاریکی به روشنایی گویا روشن

نویسندە: گویا روشن در دنیایی که دائماً ما را مجبور به مقایسه می‌کند، خوشبختی به مفهومی کم‌رنگ، شکننده و گاهی دست‌نیافتنی تبدیل شده است. بسیاری فکر می‌کنند خوشبختی در جغرافیا، درآمد، عنوان شغلی یا سبک زندگی نهفته است؛ اما حقیقت این است که خوشبختی پیش از هر چیز، یک وضعیت درونی است. نه مکان، نه دارایی و نه موقعیت، هیچ‌کدام به‌تنهایی تعیین‌کننده نیستند؛ آنچه سرنوشت انسان را رقم می‌زند،   کیفیت رابطه او با خودش است. انسان موجودی ذاتاً ناآرام و ناایمن است؛ همیشه در معرض تغییر، سقوط و از دست دادن. این را نه از کتاب‌ها، بلکه از زیسته‌ام می‌گویم؛ تجربه‌ای که بهایش را با تمام زندگی‌ام پرداخته‌ام. آدم‌ها در شرایط نابرابر متولد می‌شوند و در مسیرهای نابرابر پیش می‌روند: برخی در وفور، برخی در فقدان. اما تاریخ، بی‌رحمانه و صادقانه نشان داده است که ثروت، قدرت و جایگاه اجتماعی هرگز تضمینی برای آرامش نیستند. انسان‌های بی‌شماری هستند که همه‌چیز دارند اما در درونشان تهی، فرسوده و گم‌شده‌اند؛ و در مقابل، کسانی که با حداقل‌ها، به معنایی عمیق از رضایت رسیده‌اند. مرز میان این دو، نه دارایی است و نه شانس؛ ...