از تاریکی به روشنایی

ترکیه و ناتو: یک اتحاد نظامی در سایه بی‌اعتمادی استراتژیک عضویت در یک اتحاد نظامی لزوماً به معنای همسویی کامل سیاسی، امنیتی و استراتژیک بین اعضای آن نیست. گاهی اوقات، کشورهایی که بخشی از یک ساختار دفاعی مشترک هستند، اهداف و درک کاملاً متفاوتی از امنیت و منافع ملی در مورد مسائل کلیدی منطقه‌ای و بین‌المللی دنبال می‌کنند. رابطه بین ترکیه و ناتو نمونه قابل توجهی از این امر است. ترکیه از سال ۱۹۵۲ عضو ناتو بوده و در طول جنگ سرد، به دلیل موقعیت جغرافیایی و اهمیت نظامی خود در مرزهای جنوبی اتحاد جماهیر شوروی، جایگاه ویژه‌ای در ساختار دفاعی غرب داشت. با این حال، تحولات سیاسی و امنیتی دهه‌های اخیر، به ویژه سیاست خارجی مستقل‌تر آنکارا، اختلافات با ایالات متحده و برخی از اعضای اروپایی ناتو و گسترش روابط نظامی با روسیه، سوالات مهمی را در مورد آینده این عضویت مطرح کرده است. مسئله اصلی صرفاً تفاوت بین این دو متحد نیست؛ بلکه تمرکز باید بر این باشد که آیا ترکیه هنوز هم عضویت در ناتو را از نظر استراتژیک به همان شیوه گذشته درک می‌کند و آیا سایر شرکای اتحاد هنوز هم ترکیه را با همان سطح اعتماد به عنوان یک ش...