از تاریکی به روشنایی

سر جایتان بتمکید در یک نظام سیاسی، مصونیت می‌تواند برای تضمین جایگاه و تداوم حکومت ضروری باشد. با این حال، وقتی به سپری در برابر پاسخگویی تبدیل می‌شود، معنای آن تغییر می‌کند. دیگر صرفاً به معنای محافظت از یک جایگاه نیست؛ بلکه به معنای ایجاد فاصله بین یک تصمیم و پیامدهای آن است. هرچه این فاصله بیشتر شود، مسئولیت سیاسی بیشتر تضعیف می‌شود. کسانی که تصمیم می‌گیرند اما پیامدهای آن را مستقیماً تجربه نمی‌کنند، ممکن است به تدریج جنگ را به عنوان یک فاجعه انسانی نبینند و در عوض آن را به عنوان ابزاری برای سیاست خارجی، یک گزینه نظامی یا یک ابزار چانه‌زنی ببینند. در این مرحله، فرد از «تصمیم‌گیرنده» بودن به کسی تبدیل می‌شود که «هزینه تصمیم را متحمل می‌شود». مصونیت یک شبه مسئولیت را از بین نمی‌برد؛ بلکه به تدریج آن را در قلمرو قدرت از بین می‌برد. وقتی یک رهبر می‌تواند بارها و بارها تصمیم بگیرد و بار پیامدهای آن را بر دوش دیگران بگذارد، پاسخگویی به تدریج از یک اصل سیاسی به یک عبارت پوچ تبدیل می‌شود. اشتباهات «محاسبات اشتباه» نامیده می‌شوند. شکست به عنوان پیامد «شرایط پیچیده» به تصویر کشیده می‌شود و مر...

 همبستگی مرزی ترکیه و آذربایجان: بازی ترامپ و قربانیان آن: کل خاورمیانه   در سال‌های اخیر، پروژه «همبستگی مرزی ترکیه و آذربایجان» در سایه سیاست‌های دونالد ترامپ و متحدان کاخ سفید او پدیدار شد. این پروژه نه به عنوان پاسخی به واقعیت‌های اجتماعی و سیاسی منطقه، بلکه به عنوان بخشی از رقابت ژئوپلیتیکی ایالات متحده با روسیه، ایران و چین مطرح شد. رسماً، هدف از این پروژه ایجاد اتحادی جدید برای مهار نفوذ این قدرت‌ها در منطقه بود؛ اما در واقعیت، این پروژه باعث بی‌ثباتی و ناامنی شد. از سال ۲۰۱۸، با تشدید تحریم‌ها علیه ایران و تشدید فعالیت‌های نظامی در قفقاز، واشنگتن حمایت خود را از ترکیه و آذربایجان تشدید کرده است. ترامپ این دو کشور را، چه به صورت علنی و چه به صورت پنهان، به عنوان وزنه‌های جدیدی در برابر رقبای منطقه‌ای خود معرفی کرد. با این حال، این بازی قدرت نه امنیت واقعی و نه پیشرفت پایدار به همراه نداشت. پیامدهای این اتحاد در درجه اول به نفع قدرت‌های خارجی بود و پیامدهای مخربی برای مردم منطقه داشت. این اتحاد بدون در نظر گرفتن واقعیت‌های اجتماعی هر دو کشور یا تضمین آموزش و آگاهی عمومی ...