پست‌ها

قدرت اتهام در سیاست بین‌الملل

تصویر
قدرت اتهام در سیاست بین‌الملل در چارچوب سیاسی نظام بین‌الملل، در حالی که همه دولت‌ها از نظر قانونی حاکمیت دارند، اما از نظر قدرت، نفوذ و توانایی شکل‌دهی به افکار عمومی، جایگاه‌های نابرابر دارند. این نابرابری نه تنها در حوزه‌های قدرت اقتصادی و نظامی مشهود است، بلکه بر شکل‌گیری روایت‌های سیاسی و این سوال که کدام دولت باید پاسخگو باشد نیز تأثیر می‌گذارد. کشورهای قدرتمند، به دلیل شبکه‌های گسترده دیپلماتیک، نفوذ رسانه‌ای، ائتلاف‌های سیاسی و دسترسی برتر به نهادهای بین‌المللی، ظرفیت بیشتری برای تثبیت مواضع خود به عنوان روایت غالب دارند. در این شرایط، نه تنها اینکه کدام دولت اتهامی را مطرح می‌کند، بلکه اینکه چه شواهدی از آن پشتیبانی می‌کند، کدام نهاد پرونده را بررسی کرده است و تا چه حد می‌توان شواهد را به طور مستقل ارزیابی کرد، بسیار مهم است. در سیاست خارجی، اتهام صرفاً یک ابزار لفاظی نیست؛ بلکه می‌تواند مقدمه‌ای برای تحریم‌های اقتصادی، محدودیت‌های دیپلماتیک، انزوای بین‌المللی، فشار امنیتی و حتی توجیه اقدام نظامی باشد. بنابراین، اختلاف بین یک ادعای سیاسی و یک واقعیت اثبات‌شده، اهمیت عملی و ح...

ترکیه و ناتو: یک اتحاد نظامی در سایه بی‌اعتمادی استراتژیک

تصویر
ترکیه و ناتو: یک اتحاد نظامی در سایه بی‌اعتمادی استراتژیک عضویت در یک اتحاد نظامی لزوماً به معنای همسویی کامل سیاسی، امنیتی یا استراتژیک بین اعضای آن نیست. گاهی اوقات، کشورهایی که متعلق به یک ساختار دفاع جمعی هستند، اهداف کاملاً متفاوتی را دنبال می‌کنند و برداشت‌های اساساً متفاوتی از امنیت و منافع ملی در مورد مسائل کلیدی منطقه‌ای و بین‌المللی دارند. رابطه بین ترکیه و ناتو نمونه قابل توجهی از این واقعیت است. ترکیه از سال ۱۹۵۲ عضو ناتو بوده است. در طول جنگ سرد، به دلیل موقعیت جغرافیایی و اهمیت نظامی خود در امتداد مرزهای جنوبی اتحاد جماهیر شوروی، جایگاه ویژه‌ای در ساختار دفاعی غرب داشت. با این حال، تحولات سیاسی و امنیتی در دهه‌های اخیر، به ویژه سیاست خارجی مستقل آنکارا، اختلافات آن با ایالات متحده و چندین عضو اروپایی ناتو و گسترش روابط نظامی آن با روسیه، سوالات مهمی را در مورد آینده عضویت آن مطرح کرده است. مسئله اصلی صرفاً اختلافات بین این دو متحد نیست. بلکه، تمرکز باید بر این باشد که آیا ترکیه هنوز عضویت در ناتو را با همان شرایط استراتژیک گذشته می‌بیند یا خیر، و آیا شرکای ائتلافی آن همچن...

ترکیه: یک جمهوری مشروطه، اما با محدودیت‌هایی بر آزادی در واقعیت سیاسی

تصویر
ترکیه: یک جمهوری مشروطه، اما با محدودیت‌هایی بر آزادی در واقعیت سیاسی تعریف جمهوری نمی‌تواند صرفاً بر اساس نام قانونی آن باشد. جوهره واقعی آن در درجه اول در نحوه برخورد دولت با شهروندانش، احترام به حقوق اساسی، آزادی بیان، مشارکت سیاسی و برابری در برابر قانون نهفته است. ب برای مثال، قدرت سیاسی در ترکیه نه تنها به این اصول احترام نمی گذارد، بلکه آزادی را محدود، هویت فرهنگی را سرکوب و اراده سیاسی برخی از گروه های اجتماعی را نادیده می گیرد، بنابراین صرف داشتن عنوان «جمهوری» برای اثبات مشروعیت نظام کافی نیست. ترکیه اسماً یک جمهوری است؛ با این حال، اقدامات سیاسی رجب طیب اردوغان و ساختار قدرت تحت رهبری او، سوالاتی را در مورد گسست جدی بین تعریف قانونی جمهوری و واقعیت سیاسی کشور مطرح کرده است. سوال کلیدی این است: آیا می‌توان کشوری را صرفاً به این دلیل که "جمهوری" نامیده می‌شود، دموکراتیک و متعهد به حفاظت از حقوق شهروندانش دانست؟ برای پاسخ به این سوال، وضعیت کردها در ترکیه نیز باید در نظر گرفته شود. حقوق فرهنگی و سیاسی یک ملت نباید تابع قدرت خودسرانه و اراده یکجانبه دولت مرکزی باشد. بر...