آیا برخی افراد از رنج دیگران لذت میبرند؟
آیا برخی افراد از رنج دیگران لذت میبرند؟
نویسنده: گویا روشن
نه الزاماً از روی شرارت، بلکه به این دلیل که خود را دائماً با دیگران مقایسه میکنند و ارزش شخصیشان را در برابر تحقیرهای گذشته میسنجند؛ در این میان، اشتباهات دیگران به منبع تغذیهی روانی آنها تبدیل میشود.
البته این افراد کاملاً بیرحم نیستند، اما اغلب از همدلی عمیق بیبهرهاند؛ گویی ظرفیت همدلی در آنها بهدرستی رشد نکرده است. در پس این رفتار، ترسی پنهان وجود دارد. چهرهی کسانی که از رنج دیگران لذت میبرند، اغلب یک پیام نانوشته را فریاد میزند:
«پس من بدترین نیستم.»
اما مهمتر از این ویژگیهای شخصیتی، سرنوشت چنین افرادی است. کسانی که از درد یا اشتباهات دیگران لذت میبرند، دیر یا زود تنها میمانند؛ زیرا هیچکس در کنار فردی که منتظر لغزش و سقوط است، احساس امنیت نمیکند.
چنین روابطی معمولاً ترکیبی خطرناک را در خود جای میدهند: حس عمیق ناامنی. موفقیت دیگران برای این افراد تهدیدی مستقیم به نظر میرسد، در حالی که شکستها برایشان رضایتبخش و آرامکننده است.
در نتیجه، یک ذهنیت رقابتیِ ناخودآگاه در آنها غالب میشود؛ اما نه رقابتی برای رشد شخصی، بلکه رقابتی برای کوچک جلوه دادن دیگران. آنها به این برتری ادراکشده نیاز دارند و از آن لذت میبرند. اشتباهات دیگران اغلب تلاشی خاموش است برای گفتن این جمله:
«ببینید، من بهترم.»
بنابراین میتوان با اطمینان گفت که این افراد معمولاً از بیرون قوی به نظر میرسند، اما از درون آسیبپذیرند. به همین دلیل است که از ضعفهای جزئی دیگران احساس رضایت میکنند. ذهنیتی رقابتی، پنهان و فرساینده، در عمق روان آنها جریان دارد.
به نظر من، بهترین واکنش در برابر چنین افرادی، وارد بحث شدن یا تلاش برای توضیح دادن نیست؛ حتی اگر این کار باعث شود در جمع احساس ناراحتی کنند. حرفهای، آرام و خونسرد ماندن مؤثرترین راه است، زیرا این افراد تنها در جایی قدرت میگیرند که عدم اطمینان و واکنشهای احساسی وجود داشته باشد.
نظرات