مانور سیاسی اردوغان تقریباً همزمان با انتخابات آغاز شد.
اردوغان دوباره جنجال به پا کرده است؛ او بار دیگر اسرائیل را در کانون توجه قرار داده است.
اما این بار، بهتر است از هیاهو فاصله بگیریم و ببینیم پشت صحنه چه میگذرد.
اردوغان سیاست را خوب میشناسد. او میداند در منطقهای که مسئله فلسطین و اسرائیل برای میلیونها مسلمان حساس است، ایستادن پشت تریبون و حمله به اسرائیل میتواند یک سیاستمدار را به عنوان «مدافع مسلمانان» و حتی یک قهرمان منطقهای جلوه دهد.
این تصویری است که اردوغان سالهاست سعی در ایجاد آن برای خود دارد.
اما سیاست فقط حرف زدن نیست؛ بلکه زمانبندی هم هست.
هرگاه فضای سیاسی به انتخابات نزدیک میشود، ناگهان همان پروندههای قدیمی دوباره باز میشوند. دوباره در سخنرانیها از اسرائیل نام برده میشود، لحن تندتر میشود و فضای سیاسی رنگ دیگری به خود میگیرد.
آیا این تصادفی است؟ البته که نه!
زیرا سیاستمداری که سالها در قدرت بوده، بهتر از هر کسی میداند چه چیزی را و چه زمانی روی میز بگذارد.
مشکل این است که مردم دیگر فقط به کلمات نگاه نمیکنند؛ آنها به زمانبندی نیز نگاه میکنند.
اگر واقعاً قرار است جنگی در بگیرد، حرفها چیز دیگری است. اما اگر قرار نیست جنگی در بگیرد، این همه داد و فریاد، تهدید و خودنمایی برای چیست؟
برای مردم؟ یا برای ساختن یک تصویر سیاسی؟
اردوغان میخواهد به منطقه بگوید: من اینجا هستم، من در مقابل اسرائیل ایستادهام، من صدای مسلمانان هستم.
اما چه کسی چنین نمایندگی به او داده است؟
مسلمانان منطقه یک ملت واحد نیستند که رئیس جمهور یک کشور دیگر خود را به عنوان سخنگوی همه آنها معرفی کند.
هر کشوری مردم و منافع خود را دارد.
ترکیه نیز یک جمهوری است، نه امپراتوری عثمانی که رئیس جمهورش بخواهد دوباره نقش یک سلطان منطقهای را بازی کند.
جمهوری به این معنی است که قدرت از مردم میآید؛ نه اینکه یک سیاستمدار بتواند هر زمان که صلاح بداند، یک دشمن خارجی را از کشوی میز خود بیرون بکشد و از آن برای ساختن یک تصویر قهرمانانه استفاده کند.
و در اینجا نباید یک نکته را فراموش کنیم:
در این بازی، مردم نباید پیاده نظام باشند.
زیرا وقتی سیاستمداران شطرنج بازی میکنند، آنها هستند که مهرهها را جابجا میکنند؛ اما مردم همیشه هزینه بازی را میپردازند.
اگر اسرائیل فکر میکند که میتواند با پاسخ به هر تهدیدی و تبدیل هر اختلافی به یک نمایش امنیتی، برای خود مشروعیت بخرد، دچار توهم شده است.
زیرا؛ نه اردوغان قهرمان مسلمانان است و نه اسرائیل صاحب منطقه.
پس کاسه و کوزههایتان را جمع کنید، زیرا دیگر کسی حرف چوپانی را که فریاد زد "گرگ میآید" باور نخواهد کرد..
نویسنده: گویا روشن
کلیه حقوق محفوظ است
نظرات