اگر همه انسان‌ها فقط یک روز راست بگویند، چه می‌شد؟ - نویسنده گویا روشن

 اگر همه فقط برای یک روز حقیقت را می‌گفتند، آیا جهان فرو می‌ریخت یا نجات می‌یافت؟

این سوال در نگاه اول ساده به نظر می‌رسد، اما اگر حتی روزی را تصور کنیم که هیچ‌کس نتواند دروغ بگوید، جهان دیگر مانند امروز نخواهد بود.

بسیاری از ازدواج‌ها از هم بپاشند زیرا کلماتی که سال‌ها پشت لبخندها پنهان بوده‌اند، ناگهان آشکار می‌شوند. دوستی‌هایی که بر اساس تعارف و راحتی بنا شده‌اند، همان روز پایان یابند. سیاست، تجارت، تبلیغات و حتی بسیاری از روابط کاری با حقیقتی روبرو می‌شوند که سال‌ها از آن فرار کرده‌اند.

اما آیا این به معنای خطرناک بودن حقیقت است؟

شاید نه. لذا آنچه خطرناک است عادت ما به زندگی در میان دروغ‌های کوچک و بزرگی باشد که آنقدر تکرار شده‌اند که طبیعی به نظر می‌رسند. بسیاری از ما برای جلوگیری از آسیب رساندن به دیگران دروغ می‌گوییم، برای حفظ جایگاه خود حقیقت را پنهان می‌کنیم، یا برای پذیرفته شدن، چهره‌ای به خود می‌گیریم که واقعاً چهره ما نیست.

اگر همه فقط برای یک روز حقیقت را می‌گفتند، ممکن بود جهان در آن روز در هرج و مرج باشد؛ اما شاید آن هرج و مرج آغاز ساختن جهانی سالم‌تر باشد. ساختمانی که سال‌ها بر پایه ترک‌های پنهان استوار بوده است، با آشکار شدن ترک‌ها فرو خواهد ریخت؛ اما پس از آن می‌توان ساختمانی محکم‌تر ساخت.

شاید سوال اصلی این نباشد که آیا جهان می‌تواند یک روز حقیقت را تحمل کند یا خیر. سوال این است که اگر حقیقت چنان قدرتی دارد که می‌تواند جهان را تکان دهد، پس ما امروز زندگی خود را بر چه چیزی بنا کرده‌ایم؟

شاید عجیب‌ترین واقعیت این باشد که بسیاری از مردم از خود دروغ نمی‌ترسند؛ آنها از حقیقتی می‌ترسند که زندگی‌شان را مجبور به تغییر می‌کند. گاهی اوقات یک حقیقت ویرانگرتر از هزار دروغ است، نه به این دلیل که بد است، بلکه به این دلیل که جایی برای پنهان شدن باقی نمی‌گذارد.