اگر اخلاق از پیشرفت عقب بماند نویسنده: گویا روشن
اگر اخلاق از پیشرفت عقب بماند.
من به چهار کتاب مقدس اعتقاد دارم: مزامیر، تورات، انجیل و قرآن کریم. من معتقدم که این کتابهای مقدس برای هدایت فرستاده شدهاند و پیامبران الهی رقیب یکدیگر نبودهاند، بلکه راهنمای مردم زمان خود بودهاند. آنها همه مردم را به اخلاق، مسئولیتپذیری و حقیقت فرا میخوانند.
بنابراین، من مردم را بر اساس دین یا قومیتشان قضاوت نمیکنم. زیرا در همه ادیان، انسانیت فراتر از همه دستهبندیها است. ایمان واقعی ما را به عدالت، مهربانی و شفقت نزدیکتر میکند.
با این حال، آنچه بیش از همه مرا آزار میدهد، تفاوتهای بین افراد نیست، بلکه تغییر ارزشها در بسیاری از جوامع "مدرن" امروزی است. گاهی اوقات احساس میکنم برخی از مرزهای اخلاقی که نسلهای گذشته برای خانواده، نجابت و مسئولیتپذیری ضروری میدانستند، به سادگی کنار گذاشته شدهاند و این کنار گذاشتن گاهی حتی به عنوان نشانهای از پیشرفت ارائه میشود.
بنابراین،من معتقدم که آزادی بدون مسئولیتپذیری میتواند فرد را از معنای واقعی زندگی گمراه کند. هر جامعهای برای تکامل به چیزی بیش از فناوری، رشد اقتصادی و پیشرفت مادی نیاز دارد. مردم به ارزشهایی نیاز دارند که از درون از آنها محافظت کند.
درد زمانی شروع میشود که فرد احساس میکند ارزشهایش دیگر با محیطش سازگار نیست؛ وقتی اخلاق به عنوان عقبماندگی تعبیر میشود و دفاع از نجابت و مسئولیت بیارزش به نظر میرسد.
بنابراین، دیگر نمیتوان بدون نگرانی از آینده زندگی کرد؛ بزرگترین نگرانی من برای کوکانونسل بعدی است. آنها در دنیایی بزرگ میشوند که روزانه با پیامهای متناقضی روبرو میشوند.
حال سوال من این است: آینده آنها بر چه اساسی ساخته خواهد شد؟ آیا جامعهای که همه چیز را صرفاً با اراده و توانایی میسنجد، میتواند صلح، خانواده و معنای زندگی را حفظ کند؟
شاید به همین دلیل است که برخی افراد به ترک کشور خود فکر میکنند. نه از روی خصومت با یک جامعه، بلکه از روی خستگی از زندگی در محیطی که در آن شکاف عمیقی بین باورهای خود و دنیای اطرافشان احساس میکنند.
مهاجرت همیشه به معنای فرار نیست؛ گاهی اوقات به معنای جستجوی مکانی است که بتوانیم بدون نیاز به ترک اعتقادات خود، با آرامش بیشتری زندگی کنیم.
در این زمینه، امروز بیش از هر زمان دیگری باید از خود بپرسیم: چه چیزی برای نسل بعدی به جا میگذاریم؟ فقط آزادی انتخاب و پیشرفت سطحی، یا فرهنگی نابالغ؟ یا اخلاقی که آنها را هدایت کند؟
زیرا آینده فرزندان و نوههای ما نه تنها با آنچه به آنها میدهیم، بلکه با آنچه از آنها دریغ میکنیم نیز شکل خواهد گرفت.
نظرات