افرادی را که هرگز عذرخواهی نمی‌کنند — نویسنده : گویا روشن

 افرادی را که هرگز عذرخواهی نمی‌کنند 

این ممکن است برای برخی تند به نظر برسد، اما من در طول سال‌ها به این نتیجه رسیده‌ام که برخی از مردم از اشتباه کردن نمی‌ترسند؛ آنها از پذیرش اشتباهات خود می‌ترسند. آنها حاضرند ساعت‌ها بحث کنند، حقیقت را تحریف کنند، سکوت کنند، یک رابطه را خراب کنند و حتی شما را سرزنش کنند، اما هرگز حاضر نیستند یک جمله ساده بگویند: "من اشتباه کردم، مرا ببخش."

اما عجیب ترازآن این است ، بیش از هر کسی انتظار دارند دیگران از آنها عذرخواهی کنند.

برای من، عذرخواهی فقط یک کلمه نیست؛ بلکه معیاری برای شخصیت است. کسی که می‌تواند اشتباهات خود را بپذیرد، هنوز وجدان دارد. اما کسی که همیشه خود را بی‌گناه می‌داند، دیر یا زود دیگران را قربانی غرور خود خواهد کرد.

من از دیگران انتظار ندارم که کامل باشند. هیچ کس کامل نیست. من خودم بارها اشتباه کرده‌ام و دوباره اشتباه خواهم کرد. اما من همیشه معتقد بوده‌ام که ارزش یک فرد در اشتباه نکردن نیست؛ بلکه در داشتن شجاعت ایستادن در برابر حقیقت پس از اشتباه کردن است.

بعضی از مردم فکر می‌کنند اگر عذرخواهی کنند، کوچک می‌شوند. آنها نمی‌دانند که آنچه انسان را کوچک می‌کند، اشتباه نیست؛ بلکه اجتناب از مسئولیت است. غروری که اجازه نمی‌دهد یک «متاسفم» گفته شود، همان غروری است که به آرامی احترام دیگران را از بین می‌برد.

بارها دیده‌ام که روابط نه به دلیل یک اشتباه، بلکه به دلیل لجاجت از هم می‌پاشند. اکثر مردم توانایی بخشش دارند، اما نمی‌توانند کسی را که حتی حاضر نیست بپذیرد که باعث درد و رنجش شده است، تحمل کنند. زخم انکار گاهی دردناک‌تر از خود اشتباه می باشد..

بنابراین، روابط خانوادگی یا دوستی برای من مصونیت ایجاد نمی‌کند. اگر کسی نتواند مسئولیت رفتار خود را بپذیرد، حتی نزدیکترین روابط نیز دلیل کافی برای ادامه احترام نیستند. احترام باید متقابل باشد و یکی از ساده‌ترین نشانه‌های آن، پذیرفتن اشتباه است.

من افرادی را دوست دارم که گاهی سر خود را پایین می‌اندازند و می‌گویند: «حق با تو بود، من اشتباه کردم.» زیرا می‌دانم که چنین فردی قبل از اینکه با دیگران صادق باشد، با خودش صادق است. و برای من، این صداقت از هزاران ادعای کمال ارزشمندتر است. 

نظر شما در این مورد چیست؟