از تاریکی به روشنایی گویا روشن

نوری در دل تاریکی  نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) گاهی دنیا مانند کابوسی بی‌پایان به نظر می‌رسد؛ مردم بدون هیچ تردیدی برای منافع خود یکدیگر را نابود می‌کنند و سپس شب‌ها باآرامش می‌خوابند. دیدن این همه ظلم و بی‌عدالتی قلب هر انسانی باوجدانی را می‌لرزاند. سوال این است: چگونه می‌توانیم در چنین دنیایی زندگی کنیم بدون اینکه قلب‌هایمان بمیرد؟  اول : با ترس نگاه کنیم، اما با چشمانی هوشیار.  زیرا ترس از این دنیای پر از وحشت نشانه ضعف نیست؛ نشانه انسانیت است. کسی که از هیچ چیز نمی‌ترسد، قلبی مرده دارد. وجدان هوشیار همیشه در مواجهه با بی‌عدالتی مضطرب است. این اضطراب ما را متمایز می‌کند.   دوم : خود را به قلم مسلح کنیم.  وقتی جنایت و بی‌عدالتی می‌بینیم، سکوت فقط قدرت تاریکی را افزایش می‌دهد. اما نوشتن، صحبت کردن و افشاگری می‌تواند پریشانی و درد انسان را به نیرویی سازنده تبدیل کند. این صداهای اندک، اما صادقانه، همیشه تاریخ را تغییر داده‌اند.   سوم : عدالت خدا را فراموش نکنیم. جنایتکاران ممکن است شب‌ها راحت بخوابند، اما خوابشان زیاد طول نخواهد کشید. دیر یا زود، انتق...

دمیرتاش، تهدیدی برای چهره هزارگانه نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) درتاریخ معاصر کُرد، چهرهای زیادی مورد ظلم و ستم قرار گرفتەاند ، و یکی از این چهرە های برجستە  صلاح‌الدین دمیرتاش  است. مردی که نه سلاح به دست گرفت و نه خشونت را ترویج کرد، بلکه با زبان ملایم، قلم و سیاست‌های دموکراتیک خود، به صدای کُردها وهمه محرومان ترکیه تبدیل شد.   او نمادی از مردی است که تنها جرمش دفاع از عدالت، حقیقت و آزادی بیان بود.  با این حال، دولت ترکیه او را به همان برچسبی متهم کرد که به رهبران مسلح کُرد مانند اوجالان زده می‌شد. دمیرتاش نه تنها صدای کُردها است؛ بلکه توانست قلب بسیاری از ترک‌ها، علوی‌ها و آزادی‌خواهان را نیز به دست آورد و این محبوبیت، او را به خطرناک‌ترین رقیب اردوغان تبدیل کرد.  اردوغان، مرد هزار چهره، با ترکیبی از سیاست‌های خودخواهانه و سرکوب ساختاری، نشان داده است که تنها به حفظ قدرت اهمیت می‌دهد.  همان مردی که زمانی نوروز را جرم می‌دانست و سال‌ها کُردها را به خاطر جشن گرفتن آن شکنجه می‌کرد. کنون نوروز را به عنوان یک تعطیل رسمی در ترکیه اعلام می‌کند. زیرا در س...

دروغ، بی‌صداقتی و سراب مدرن نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) وقتی جوان بودم، فکر می‌کردم شایعات، دروغ‌ها، تهمت‌ها و بیشتر فریب‌ها ریشه در خاورمیانه دارند. فکر می‌کردم شاید این دردها نتیجه فقر فرهنگی، دیکتاتوری‌ها یا سنت‌های پوسیده باشد. تصور می‌کردم در جوامع پیشرفته جایی برای شایعه، تهمت و فریب وجود ندارد. شاید مردم آنجا از دروغ و بی‌اخلاقی دور باشند؛ شاید مردان آنجا مهربان‌تر، صادق‌تر و مسئولیت‌پذیرتر باشند.  اما افسوس ….  زمان گذشت، مهاجرت کردم، دیدم، لمس کردم و فهمیدم. حقیقت چیزی جز این نبود: دروغ مرز جغرافیایی نمی‌شناسد. شایعات به دین یا نژاد محدود نمی‌شوند. بی‌صداقتی و بی‌اخلاقی جهانی هستند. در غرب، دروغ‌ها با لبخند گفته می‌شوند. شایعات پشت نقاب دیپلماسی پخش می‌شوند. تهمت‌ها در قراردادهای قانونی پنهان می‌شوند. افرادی که مودب به نظر می‌رسند، بی‌سروصدا آبروی یکدیگر را می‌ریزند. و مردانی که فکر می‌کردم ممکن است شریف‌تر باشند، زخم‌های عمیق‌تری به جا می‌گذارند،  نه با مشت، بلکه با بی‌تفاوتی و بی‌اعتنایی. یاد گرفتم که: سواد، انسان را نمی‌سازد؛ پیشرفت تکنولوژی، وجدان ...

چرا دعاهای ما بی‌پاسخ می‌ماند؟ نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) هر روز میلیون‌ها نفر با قلب‌های شکسته و چشمانی اشکبار رو به آسمان می‌کنند. در سراسر جهان، دعاها و سجده‌ها برای پایان جنگ و آزادی مظلومان به پا می‌شود. با این حال، هنوز خون در خیابان‌های غزه جاری است،‌ یمن هنوز در شعله‌های آتش می‌سوزد، و مسلمانان سودان، میانمار و چین همچنان در رنج و تبعید زندگی می‌کنند.‌  سوالی دردناک در ذهن ما انسان‌ها طنین‌انداز می‌شود: چرا با وجود همه این دعاها، فجایع پایان نمی‌یابند؟  شاید حقیقت این باشد که دعا، بدون عمل، ناقص می‌ماند.  اشک‌ها، اگر به اراده‌ای برای مقاومت در برابر ظلم تبدیل نشوند، در سکوت تاریخ ناپدید می‌شوند.  خداوند اراده آزاد را در دستان انسان قرار داده است؛ ما برای تماشاچی بودن آفریده نشده‌ایم، بلکه برای ایستادن در برابر بی‌عدالتی آفریده شده‌ایم.  دعا می‌تواند نیرویی برای بیداری، تقویت امید و اتحاد قلب‌ها باشد…اما پایان دادن به قتل عام‌ها تنها از طریق وحدت، مقاومت و اقدام جمعی امکان‌پذیر است.  تاریخ نشان داده است که هیچ استبدادی ابدی نیست. با این حال،شک...

.. به رسمیت شناختن یا شستن دست‌های خون‌آلود؟ نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) بیش از هفتاد سال است که فلسطینی‌ها نه تنها زیر سایه اشغال و نسل‌کشی، بلکه گرفتار بی‌تفاوتی سازمان ‌یافته جهانی بوده‌اند. کشورهای غربی، از اروپا گرفته تا استرالیا، کانادا و ایالات متحده، به جای حمایت واقعی، سکوت کرده یا با فروش اسلحه و پشتیبانی دیپلماتیک از اسرائیل، در این جنایات شریک بوده‌اند. حتی آنها صرفاً تماشاگر بوده‌اند. اما امروز ، به دلیل بازی‌های سیاسی و رقابت‌های شخصی با دونالد ترامپ، برخی کشورها ناگهان اعلام می‌کنند: «ما فلسطین را به رسمیت می‌شناسیم.» پرسش اینجاست: شما در تمام قتل‌عام‌ها و خونریزی‌های گذشته کجا بودید؟ اکنون چه تغییری رخ داده است؟ هدف واقعی‌تان چیست؟ این بیشتر به یک مانور رسانه‌ای می‌ماند تا اقدامی جدی. زیرا ماهیت اشغال تغییری نکرده؛ محاصره‌ها ادامه دارد، خانه‌ها ویران می‌شوند و کودکان همچنان در ترس و گرسنگی زندگی می‌کنند. بنابراین روشن است که این تصمیمات نه از سر همدلی با مردم غزه، بلکه بخشی از بازی قدرت و چانه‌زنی سیاسی است.  یعنی این رویکرد چیزی شبیه تهدید یک کودک برای گرفتن ...

 همبستگی مرزی ترکیه و آذربایجان: بازی ترامپ و قربانیان آن: کل خاورمیانه  نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین )   در سال‌های اخیر، پروژه‌ای به نام «همبستگی مرزی ترکیه و آذربایجان» در سایه سیاست‌های دونالد ترامپ و متحدانش در کاخ سفید پدیدار شده است. این پروژه نه به عنوان پاسخی به واقعیت‌های اجتماعی و سیاسی منطقه، بلکه به عنوان بخشی از رقابت ژئوپلیتیکی ایالات متحده با روسیه، ایران و چین طراحی شده است. هدف ظاهری آن ایجاد اتحاد جدیدی بود که نفوذ این قدرت‌ها را در منطقه محدود کند؛ با این حال، نتیجه پنهان آن، ترویج بی‌ثباتی و ناامنی بود.  از سال ۲۰۱۸، با تشدید تحریم‌ها علیه ایران و تشدید فعالیت‌های نظامی در قفقاز، واشنگتن به طور فزاینده‌ای حمایت خود را از ترکیه و آذربایجان نشان داده است. ترامپ به طور علنی و پنهانی این دو کشور را به عنوان وزنه تعادل جدیدی در برابر رقبای منطقه‌ای خود معرفی کرد. با این حال، این «بازی قدرت» نه امنیت واقعی و نه پیشرفت پایدار به همراه نداشته است. نتایج این اتحاد تا حد زیادی به نفع قدرت‌های خارجی بود و تأثیر مخربی بر جمعیت منطقه گذاشت.  این‌اتحاد...

گرگها در لباس میش نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) تاریخ فلسطین و صهیونیسم گواه زنده‌ای بر این حقیقت تلخ است. از همان روزهایی که اولین‌ مهاجران یهودی به بهانه کار و زندگی بهتر به فلسطین آمدند، بذر فریب و اشغال در سادگی و اعتماد مردم این سرزمین کاشته شد، فلسطینی‌ها که قرن‌ها در صلح و همزیستی با همسایگان خود زندگی کرده بودند، نمی‌دانستند که این مهمانان تازه از راه رسیده، برنامه‌ای فراتر از زندگی عادی دارند؛ برنامه‌ای که بعدها جهان را با نام «صهیونیسم» تکان داد.  در آغاز قرن بیستم، امواج مهاجرت سازمان‌یافته یهودیان از اروپا به فلسطین، با حمایت آشکار بریتانیای کبیر، آغاز شد. زمین‌ها با حیله و فشار خریداری یا مصادره می‌شدند و در پشت چهره‌های آرام و وعده‌های دوستی، نقشه‌ای برای تغییر ساختار جمعیتی و تسلط کامل بر کشور نهفته بود. باور ساده‌ فلسطینی‌ها مبنی بر اینکه «همسایه، همسایه است به بزرگترین فرصت برای گرگ‌های سیاست و استعمار تبدیل شد. سال ۱۹۴۸ نقطه عطفی در این تاریخ بود: تأسیس رسمی اسرائیل، همراه با فاجعه «نکبت»، که طی آن بیش از ۷۰۰۰۰۰ فلسطینی از خانه‌های خود رانده شدند. از آن ر...

 سرنگونی یا بقا؛انتخاب بین دو خطر نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) در سال‌های اخیر، بحث‌ها بر سر سرنوشت نظام ایران دائماً بین دو دیدگاه متضاد تقسیم شده است: یک گروه، بدون توجه به عواقب، خواستار برچیده شدن فوری آن است؛ گروه دیگر، با وجود رد شدید سیاست‌های سرکوبگرانه رژیم، از این می‌ترسد که فروپاشی ناگهانی آن، کشور را به هرج و مرج و سلطه خارجی بکشاند. برخلاف تصور رایج، دیدگاه دوم نه در مورد دفاع از رژیم، بلکه در مورد حفظ موجودیت و امنیت ملی آن است. تاریخ مدرن مملو از نمونه‌های غم‌انگیز انقلاب‌های شتاب‌زده است: عراق پس از صدام، لیبی پس از قذافی و افغانستان پس از اشرف غنی. در این سه کشور، مردم در ابتدا به امید آزادی به خیابان‌ها آمدند، اما فقدان یک ساختار جایگزین مستقل و مردمی منجر به افتادن سرنوشت آنها به دست قدرت‌های خارجی و گروه‌های متحد شد. در چنین سناریویی، فروپاشی نظام ایران بدون یک برنامه  واقع‌بینانه ملی می‌تواند فرصتی بی‌نظیر برای صهیونیسم و ​​سایر نیروهای مداخله‌گر ایجاد کند که نه آزادی مردم ایران و نه حاکمیت ملی را در اولویت قرار می‌دهند. پیامدهای این روند احتمالاً غار...

 وقتی کمک‌های غذایی، طعمهٔ مرگ می‌شوند نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) در جهانی که از کرامت انسان دم می‌زند، نهادهایی که نام «حقوق بشر» را یدک می‌کشند، تماشاگر کشتار سیستماتیک مردمفلسطین‌اند. جنایتی که نه در خفا، بلکه در مقابل چشم میلیون‌ها انسان صورت می‌گیرد. اما سکوت همچنان ادامه دارد. نه‌تنها از سوی دولت‌ها، بلکه از سوی سازمان‌هایی که باید در صف اول دفاع از انسانیت باشند. یکی از تلخ‌ترین و خجالت‌آورترین نمونه‌های این همدستی، نقش و سکوت سازمان ملل در برابر فاجعه‌ای‌ست که این روزها در غزه جریان دارد.  در حالی‌که غزه ماه‌هاست تحت محاصره کامل است، آب، برق، دارو و غذا از مردم دریغ شده، و در شرایطی که کودکان از گرسنگی جانمی‌دهند، ارسال قطره ‌چکانی کمک‌های غذایی، بیشتر به یک طعمه مرگ شبیه است تا اقدام بشردوستانه. چرا؟ چون بارها و بارها صف‌های دریافت غذا، عمداً بمباران شده‌اند. بیش از ۸۰۰ انسان فقط در صف کمک جان خود را از دست داده‌اند. سازمان ملل این رامی‌داند. دیده‌ بانانش حضور دارند. اما همچنان ساکت است. نه قطع‌ نامه‌ای، نه اعتراض مؤثری، نه حتی صدای بلندی که فریاد بزند: «بس است...

آیا پناهگاهی امن‌تر و آرام‌تر از این وجود دارد؟ نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) وقتی قلب انسان از دنیا و آدم‌ها خسته می‌شود، وقتی سکوت سنگین‌تر از فریاد است، وقتی حقیقت در میان نقاب‌ها گم می‌شود... خدا تنها جایی است که می‌توان بدون نقاب به آن رفت. در تمام دردها، در تمام ضعف‌ها، در تمام درماندگی‌ها... جایی که چشم‌ها بسته‌اند، اما قلب باز است. جایی که کلمات دیگر فقط کلمات نیستند، بلکه زمزمه روح هستند. وقتی پیشانی به زمین می‌رسد، قلب به آسمان نزدیک می‌شود... در این لحظات، نه زمان مهم است و نه مکان، نه قضاوتی وجود دارد، نه فریبی و نه ترحمی، فقط رحمت، فقط یک آغوش بی‌پایان. فقط تو و خدا، که همه چیز را می‌داند... در میان همه اینها، احساس عمیقی از امنیت، شنیده شدن و پذیرفته شدن به درگاهش  وجود دارد. 

چگونه جهان اسلام ملت‌هایش را  تنها گذاشت؟ نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) من هرگز از بیگانگان ننالم ، زیرا درد من دیدن خنجرهایی است که از آستین آشنا بیرون کشیده می‌شوند.  در جهانی که نام اسلام را یدک می‌کشد، مردمانی هستند که زیر پرچم اسلام بی‌خانمان، گرسنه، آواره و قتل عام می‌.شود . بنابراین قبل از اینکه از غرب شکایت کنم، قبل از اینکه انگشت اتهام را به سمت صهیونیسم و امپریالیسم نشانه بگیرم، از سکوت، خیانت وبی‌عملی جهان اسلام سخن می‌گویم. زیرا ، با من هر چه کرد، آن آشنا کرد….. و این اعتراف تلخ، آغاز روایت من است در این میان، نمونه‌های دردناک و افشاگرانه‌ای وجود دارد که به وضوح چهره واقعی جهان اسلام را نشان می‌دهد. فلسطین، روهینگیا،یمن و افغانستان چهار نمونه برجسته از مردمی هستند که قربانی شعارهای پوچ، سیاست‌های بی‌وجدان و خیانت آشکار شده‌اند. آنها آینه‌هایی هستند که نه دشمنان خارجی، بلکه بی‌تفاوتی برادران مسلمانشان را به تصویر می‌کشند یکی از نمونه‌های برجسته‌ای که چهره واقعی جهان اسلام را آشکار می‌کند، فلسطین است. بسیاری از کشورهای اسلامی سال‌ها  از گروه‌هایی مانند حماس ...

 آگاهی حقیقی؛ نگاهی به پشت صحنه بحران  خاورمیانه نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) یک فرد آگاه قبل از انتقاد از دیگران، ابتدا به خود نگاه می‌کند. او ابتدا اشتباهات خود را می‌شناسند و می‌پذیرند و سپس درباره دیگران صحبت می‌کند. این اصل ساده اما عمیق، کلید درک بسیاری از پیچیدگی‌های خاورمیانه امروز است. در زمانی که جهان به درستی به غرب نگاه می‌کند و از سیاست‌ها و جنایات آن انتقاد می‌کند، نباید فراموش کنیم که کشورهای خاورمیانه نیز در بسیاری از فجایع انسانی شریک و همدست هستند. نسل‌کشی فلسطین، قتل عام روهینگیا، ویرانی افغانستان، یمن و سایر کشورها، همگی نتیجه ناکارآمدی، منفعت‌طلبی و درگیری‌های داخلی و منطقه‌ای است. این واقعیت تلخ، ما را با چالش‌های اساسی روبرو می‌کند: نادیده گرفتن واقعیت، راه اصلاح نیست.اگر حاضر به دیدن و پذیرش اشتباهات خود نباشیم، هرگونه انتقادی از بیرون بی‌اثر و گاهی حتی مخرب خواهد بود. مسئولیت تغییر از درون آغاز می‌شود.اصلاحات واقعی زمانی امکان‌پذیر است که هر جامعه، هر کشور و هر گروهی صادقانه و شجاعانه از درون خود شروع کند و با اشتباهات خود روبرو شود. برای مثال: وق...

چرا   مارک   کارنی   پاسخی   قدرتمند   به   سال‌های  خاکستری ترودو است؟     نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) چرا مارک کارنی پاسخی قدرتمند به سال‌های خاکستری ترودو است؟  در طول تاریخ سیاسی، رهبرانی بوده‌اند که با چهره‌های آرام و صداهای نرم به قدرت رسیده‌اند. آنها امید را گسترش دادند و از وحدت وبرابری سخن گفتند. با این حال، در عمل، اغلب میراثی خاکستری و گاه مخرب از خود به جا گذاشتند. جاستین ترودو، نخست وزیر سابق کانادا، یکی از این رهبران است. او در زمانی به قدرت رسید که  کانادایی‌ها مشتاق تغییر، عدالت وحکومتداری خوب بودند. او با لبخند وارد  شد، اما آنچه از خود به جا گذاشت، اقتصادی در حال فروپاشی، بحران مسکن، بدهی‌های سرسام‌آور و جامعه‌ایخسته و ناامن بود. در ابتدا، ترودو به عنوان چهره‌ای امیدوارکننده دیده می‌شد: جوان، مدرن و مردی با شعارهای جسورانه در مورد حقوق بشر، محیط زیستو آشتی با مردم بومی. اما سیاست با لبخند پیش نمی‌رود. اقتصاد با جذابیت رشد نمی‌کند. جوانان از طریق سخنرانی خانه نمی‌خرند. در دوران تصدی او، قیمت مسکن در شهرها...

نسل‌کشی روهینگیا در میانمار: یک تراژدی خاموش و فراموش‌شده، بخش ١ نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) نسل ‌کشی مسلمانان روهینگیا در ایالت راخین میانمار یکی از دردناک‌ترین تراژدی‌های حقوق بشری قرن بیست و یکم است. این اقلیت مسلمان در درجه اول به زبان روهینگیا صحبت می‌کنند، زبانی با ریشه‌های هند و اروپایی و شباهت‌هایی با بنگالی و چاکما. به دلیل ظلم و ستم فرهنگی گسترده، این زبان به طور گسترده صحبت می‌شود اما به ندرت نوشته یا رسماً به رسمیت شناخته می‌شود. در میانمار، دولت نظامی نه تنها زبان روهینگیا را به رسمیت نمی‌شناسد، بلکه این اقلیت را از هویت ملی و همچنین حقوق زبانی و فرهنگی خود نیز محروم کرده است. روهینگیا قرن‌هاست که در میانمار زندگی می‌کند، اما در سال‌های اخیر هدف خشونت، تبعیض و پاکسازی قومی گسترده قرار گرفته است. گروه‌های افراطی بودایی و ارتش میانمار در درجه اول مسئول این نسل‌کشی هستند. نفوذ سیاسی و نظامی آنها موجی از ترور، آوارگی و ویرانی علیه روهینگیا را به راه انداخته است. در سال ۲۰۱۷، حملات ارتش و شبه‌نظامیان بودایی به روستاهای روهینگیا شدت گرفت. هزاران نفر کشته شدند، صدها روس...