دل، حقالناس است؛ با احتیاط بشکنید
نویسنده: گویا روشن( گویا آیدین)
گرچه قلب، امانتی نامرئی است، اما قلب انسانها چیزی نیست که بتوان به راحتی آن را به هر کسی داد. وقتی کسی به ما اعتماد میکند، حرف دل خود را میزند یا در حضور ما خوشحال است، در واقع بخشی از امنیت روانی خود را به ما میدهد. این امانت، امانتی است: که شکستن آن، حتی اگر قابل مشاهده نباشد، تأثیر عمیق و ماندگاری دارد. البته باید دانست که حقالناس بر قانون اولویت دارد.
زیرا در فرهنگ اخلاقی و مذهبی ما، حقالناس جایگاه جدیتری نسبت به بسیاری از قوانین رسمی دارد. دلشکستگی را نمیتوان با یک عذرخواهی ساده یا توجیه منطقی جبران کرد. زخمی که بر احساسات یک فرد وارد میشود، گاهی سالها بر تصمیمات، ترسها و روابط آینده او تأثیر میگذارد. اما شاید سازگاری و دلشکستگی در روابط امروزی عادی شده باشد.
بیپاسخ گذاشتن پیامها، ناپدید شدن ناگهانی، بازی با احساسات یا ایجاد امید بدون قصد ماندن، به رفتارهای عادی تبدیل شده است.
بسیاری از مردم این رفتارها را حق طبیعی خود میدانند، بدون اینکه به بهای عاطفی که طرف مقابل میپردازد فکر کنند. دلشکستگی، وقتی عادی میشود، جامعه را سرد و مردم را بیاعتماد میکند.
واقعا ما چه مسئولیتی در قبال احساسات دیگران داریم؟
البته هیچکس مجبور نیست در رابطهای که برایش سالم نیست بماند، اما هر کسی مسئول نحوهی ترک آن است. تفاوت زیادی بین پایان دادن محترمانه به آن و ترک بدون توضیح وجود دارد. اگر نمیتوانیم عشق بورزیم یا ادامه دهیم، حداقل میتوانیم صادق باشیم و کمترین آسیب را وارد کنیم. این یعنی احتیاط. نه از روی ترس، بلکه از روی انسانیت.
احتیاط هنگام شکستن قلب به معنای محتاط بودن در زندگی یا عشق نیست. بلکه به معنای آگاه بودن از تأثیر رفتارمان است. گاهی اوقات فقط یک مکث کوتاه یا یک توضیح ساده قبل از تصمیمگیری میتواند از شکسته شدن قلب جلوگیری کند.
قلب افراد محل آزمایش نیست. نه برای پر کردن تنهایی، نه برای آزمایش احساسات خودمان. هر قلبی که به ما میرسد، حقی بر گردن ما دارد. و شاید ما نه تنها باید این جمله را بخوانیم، بلکه باید با آن زندگی کنیم.
دل، حقالناس است؛ پس با احتیاط بشکنید.
نظرات