بچه های خیابانی چرا؟؟؟ نویسنده: گویا روشن

بچه های خیابانی چرا؟

هر بار که کودکانی را می‌بینم که در کوچه پس کوچه‌ها بازی می‌کنند یا به مدرسه می‌روند، نمی‌توانم به کودکانی فکر نکنم که خانه‌هایشان خیابان است. کودکانی که از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محرومند. چه چیزی باعث این همه بی‌عدالتی علیه آنها شده است؟

در حالی که همه انسان‌ها با حقوق برابر به دنیا می‌آیند و شایسته احترام هستند، این کودکان از هیچ امنیت و حقی برخوردار نیستند. ما در جهانی زندگی می‌کنیم که ادعای برابری در برابر قانون را دارد، جایی که هر انسانی باید حق پناه بردن از ظلم و شکنجه را داشته باشد، اما این کودکان حتی سرپناهی برای استراحت ندارند.

کودکان خیابانی به دلایل مختلفی مانند طلاق، فقر، بی‌توجهی والدین یا بی‌ثباتی اقتصادی به خیابان‌ها رانده می‌شوند. و عواقب دردناکی مانند اختلال در رشد جسمی، روانی، اجتماعی و فکری را تجربه می‌کنند. آمارها می‌گوید بیش از ۸۰ درصد این کودکان از مشکلاتی مانند سوء تغذیه، کم‌خونی، ضعف بینایی، بیماری‌های پوستی و مشکلات قلبی رنج می‌برند.

اما با وجود عدالتی که برای آنها وجود دارد؛ جامعه هنوز حضور این کودکان را به رسمیت نشناخته است.

تلخ‌تر از همه این واقعیت است که هیچ‌کس نمی‌داند و نمی‌پرسد کودکی که دیروز با لباس‌های نازک گوشه خیابان نشسته بود، چگونه شب را به صبح رسانده است؟ آیا از سرمای سوزان جان سالم به در برده است؟ و اگر کسی لحظه‌ای او را به یاد بیاورد، آن لحظه به سرعت می‌گذرد و فراموش می‌شود.

کاش همه در مواجهه با این بی‌عدالتی نقش کوچکی ایفا می‌کردند. اگر کمی بیشتر دیده می‌شدند، شاید حتی نهادهای بزرگ حقوق بشر هم نمی‌توانستند با این بی‌تفاوتی از کنارشان عبور کنند.