بچه های خیابانی چرا؟؟؟ نویسنده: گویا روشن

بچه های خیابانی چرا؟

هر وقت کودکانی را می‌بینم که در حیاط خلوت بازی می‌کنند یا به مدرسه می‌روند، به کودکانی فکر می‌کنم که خانه‌شان خیابان است. کودکانی که از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم هستند. این همه بی‌عدالتی که از آن رنج می‌برند از کجا ناشی می‌شود؟

اگرچه همه انسان‌ها با حقوق برابر متولد می‌شوند و شایسته احترام هستند، اما این کودکان نه از امنیت برخوردارند و نه از حقوق. ما در جهانی زندگی می‌کنیم که برابری در برابر قانون را ترویج می‌دهد، جایی که هر فرد باید حق داشته باشد از ظلم و شکنجه محافظت شود، اما این کودکان حتی جای امنی برای استراحت ندارند.

کودکان خیابانی به دلایل مختلف در خیابان‌ها زندگی می‌کنند: طلاق، فقر، بی‌توجهی والدین یا مشکلات اقتصادی. و آنها عواقب دردناکی مانند اختلال در رشد جسمی، روانی، اجتماعی و فکری خود را متحمل می‌شوند. آمار نشان می‌دهد که بیش از 80 درصد از این کودکان از سوء تغذیه، کم‌خونی، اختلال بینایی، بیماری‌های پوستی و مشکلات قلبی رنج می‌برند.

با این حال، علیرغم حقوق قانونی آنها، وجود این کودکان هنوز توسط جامعه به رسمیت شناخته نشده است.

دلخراش‌ترین چیز این است که هیچ کس نمی‌داند یا نمی‌پرسد کودکی که دیروز با لباس‌های نازک در گوشه خیابان نشسته بود، چگونه شب را پشت سر گذاشته است. آیا آنها از سرمای شدید جان سالم به در بردند؟ و حتی اگر لحظه‌ای به آنها فکر کنید، آن لحظه به سرعت فراموش می‌شود.

کاش همه کاری، حتی کوچک، برای مقابله با این بی‌عدالتی انجام می‌دادند. اگر آنها بیشتر دیده می‌شدند، شاید حتی نهادهای اصلی حقوق بشر هم نمی‌توانستند با چنین بی‌تفاوتی آنها را نادیده بگیرند.