از تاریکی به روشنایی گویا روشن

احساسات ضد مهاجرت؛ زخمی جهانی که غرب نیز در حال تعمیقق آن است نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) در جهانی که به طور فزاینده‌ای از «کرامت انسانی» سخن گفته می‌شود، پدیده‌ای به نام احساسات ضد مهاجرت بی‌سروصدا در حال گسترش است. پدیده‌ای که نه تنها حقوق بشر را پایمال می‌کند، بلکه چهره ریاکارانه بسیاری از دولت‌ها، نهادها و حتی جوامع مدرن را نیز آشکار می‌کند.. سال‌هاست که رسانه‌ها و دولت‌های غربی از اروپا گرفته تا ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر خود را به عنوان قاضی و ناظر بر رفتار سایر کشورها معرفی می‌کنند. و با ژست‌های حقوق بشری، از کشورهایی مانند ایران به دلیل تبعیض علیه مهاجران، به ویژه افغان‌ها، انتقاد می‌کنند.  انتقادی که البته به جا و در بسیاری از موارد ضروری بود.  اما اکنون، احساسات ضد مهاجرتی در حال نهادینه شدن، قانونی شدن و حتی مشروعیت یافتن فراتر از مرزهای ما، در اروپا و ایالات متحده است. از برخی جهات، آنچه امروز در غرب اتفاق می‌افتد، آشکارتر و وحشیانه‌تر از سرکوب مهاجران در کشورهای غیردموکراتیک است.  ایالات متحده که زمانی نماد مهاجرت، تنوع فرهنگی و رویای زندگی ب...

داستان‌های پنهان و دردهای خاموش در قلب تاریخ ایران نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین) در اعماق تاریخ ایران، روایت‌های  پنهان مانده‌اند؛ قصه‌هایی از رنج، بی‌عدالتی و سکوت تحمیل‌شده. این‌ها روایت زندگی انسان‌هایی است که در سایه استبداد شکنجه شدند، ناپدید شدند و فراموش گشتند. این روایت، داستان واقعی یک کودک چهار ساله و خانواده‌اش است؛ خانواده‌ای که به جای امنیت و آرامش، در ترس و بی‌خبری نفس می‌کشیدند. سرگذشتی از وجدانی خاموش، خشمی فروخورده، و حقیقتی که هرگز مجال فریاد نیافت. در این سطور، به زندگی ساده و انسانی خانواده‌ای می‌پردازیم که تنها گناهشان داشتن وجدان بود.در زمانی که تاریکی ساواک بر کشور سایه افکنده بود، من  چهار سال بیشتر نداشتم. نه زندان را می‌شناختم، نه واژه‌ی «ساواک» را شنیده بودم. آن روز صبح، مادرم  من و برادرم که هفت ساله بود  بیدار کرد و به جایی برد که بعدها فهمیدم نامش ساواک است. پدرم ماه‌ها بود که ناپدید شده بود. هیچ خبری، نامه‌ای، نشانی از او نبود. تا آن‌که  یک روز، یکی از دوستانش خبر آورد که توسط ساواک بازداشت شده است. با کوری بسوی امید  ، ماد...

  ر یاکاری   چین :  اشک   تمساح   برای   فلسطین،   شکنجه   برای   اویغورها نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) در جهانی که حقیقت زیر خاکستر سیاست مدفون شده است، چین یکی از بزرگترین ریاکاری‌های دوران مدرن را به نمایش گذاشته است. تصاویر کمک‌های بشردوستانه آن به فلسطین را می‌توان امروز در تلویزیون دید. بسته‌هایی با پرچم چین، لوازم پزشکی و وعده‌های بازسازی غزه... اما در پشت این ژست بشردوستانه، لکه‌ای تاریک و دردناک نهفته است: شکنجه و اردوگاه‌های غیرانسانی در سین کیانگ، جایی که میلیون‌ها مسلمان اویغور در سکوت جهان سرکوب می‌شوند . چین کشوری است که حتی به مسلمانان خود نیز رحم نمی‌کند. در کشوری که اسلام با افراط‌گرایی برابر دانسته می‌شود، کودکان از خانواده‌هایشان جدا می‌شوند تا "بازآموزی" شوند. قرآن ممنوع است، روزه گرفتن جرم است و ریش بلند یا حجاب گناهی نابخشودنی است. مساجد به طرز خشونت‌آمیزی تخریب شده‌اند، گنبدهای آنها فرو ریخته است. دیگر نمی‌توان صدای اذان را در خیابان‌های اویغورها شنید. در عوض، دوربین‌های مداربسته، اردوگاه‌های کار اجباری و شکنجه‌گاه...

سکوتی که بوی خون می دهد. نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) در جهانی که هر روزش با انفجار  خون، و آوارگی آغاز می‌شودسکوت نهادهای بین‌المللی نه‌تنها کرکننده است، بلکه شرم‌آور است. نهادهایی چون سازمان ملل، یونیسف، دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین‌الملل، ظاهراً وظیفه‌شان دفاع از کرامت انسان‌هاست؛ اما آیا این دفاع، گزینشی نشده است؟  رنگ پوست، مذهب، یا موقعیت جغرافیایی، معیاری برای سنجش «حق انسان‌بودن» شده؟ وقتی جنگ در اوکراین آغاز شد، جهان به پا خاست. سیاستمداران لباس جنگی پوشیدند، رسانه‌ها شبانه‌روزی اشک ریختند، و نهادهای حقوق بشر بیانیه‌های آتشین صادر کردند. اما همین جهان، در برابر جنایات آشکار علیه مردم فلسطین، یمن، سوریه و سودان یا حتی مهاجران افغان و آفریقایی و روهینگیا خاموش ماندە است. انگار قربانی اگر سفیدپوست نباشد، خونش بی‌ارزش‌تر است؛ انگار اگر نامش«فاطمه» یا «علی» باشد، صدایش خفه‌تر است. یونیسف در گزارش جهانی سال ۲۰۲۲ خود، صراحتاً هشدار داده که کودکان در مناطق درگیری، از جمله فلسطین، یمن، سودان و سوریه، در معرض خطر جدی مرگ، آوارگی، سوء‌تغذیه، بردگی، و سربازگیری قرار دارند. ام...

تبعیضی دردناک و یک جرم انسانی  در  جهان  نویسنده: گویا روشن ( گویا آیدین ) در جهانی که مدام از حقوق بشر، عدالت و برابری صحبت می‌شود، تبعیض همچنان چون زخمی باز بر پیکر انسان است ، گویی رنگ پوست، نژاد یا قومیت فرد، ارزیابی او را تعیین می‌کند؛ و درد برخی توجه رسانه‌ها و جهان را به خود جلب می‌کند، در حالی که فریادهای برخی دیگر در سکوت دفن می‌شود. این مقاله نگاهی اجمالی به این تبعیض دردناک ارائه می‌دهد - تبعیضی که نه تنها ناعادلانه است، بلکه جنایتی آشکار علیه بشریت است. به عنوان مثال: چرا رسانه‌ها وقتی یک آمریکایی، کانادایی یا اروپایی سفیدپوست در جایی از جهان به قتل می‌رسد، اینقدر سریع واکنش نشان می‌دهند و فریادی جهانی به پا می‌کنند؟ اما وقتی میلیون‌ها مسلمان به دلایل مختلف، از جمله جنگ، بمباران و خشونت سیستماتیک، جان خود را از دست می‌دهند، معمولاً صدای آنها در هیاهوی جهانی خفه می‌شود و تنها سکوت سنگینی این فاجعه را احاطه  می کند؟ این تفاوت در دیدگاه و واکنش، نه تنها یک بی‌عدالتی ساده نیست ، بلکه یک جنایت جدی علیه وجدان انسانی و حقوق بشر است. مطالعات سازمان‌های حقوق بشری ...

  دعای صلح و امید برای کودکان فلسطین . ای خداوند مهربان، تو که از رحمتت بهشت را آفریدی و از خشمت جهنم را بر پا کردی... در این شب‌های تیره و لبریز از اندوه، دست‌های کوچک کودکان فلسطین را بگیر؛ کودکانی که بی‌پناه، خاموش و خسته، زیر آوار و آسمانی آکنده از آتش هستند. ای پناهِ بی‌پناهان، به آن‌ها آرامش عطا کن، تن‌های لرزان و روح‌های شکسته‌شان را نگاه دار. ای خدای عشق، شعلهٔ امید را در دل‌هایشان برافروز؛ تا در میانهٔ تاریکی، نور را بیابند و باور کنند که هنوز جایی برای عدالت و مهربانی در این جهان باقی‌ست. ما با قلب‌هایی شکسته و چشمانی اشک‌بار دعا می‌کنیم برای فردایی که هیچ کودکی به جای لالایی، صدای بمب نشنود و به جای خواب، ترس را تجربه نکند آمین  

  ای خدای صبور ستمدیدگان ، دعا می‌کنم  که  باران نه از ابرها، بلکه از عدالت، از صلح، از نور ببارد. بر زمینی که خون کودکان را نوشیده است، بر قلب‌هایی که در سکوت شکسته‌اند، بر سرهایی که بی‌دلیل خم شده‌اند. برای اشک‌هایی که خاموشند. برای دست‌هایی که دیگر جانی برای بالا بردن ندارند، برای کودکانی که هرگز کودکی را تجربه نکرده‌اند، برای زنان بارداری که صرفاً به دلیل ملیتشان شکنجه شده‌اند، برای مردانی که بغض هایشان را در خود را دفن کردند، برای کسانی که فقط می‌خواستند زندگی کنند اما به مرگ محکوم شدند... خدایا، بگذار از عدالت تو، از نور تو، از رحمت تو ببارد... نه فقط باران، بلکه آرامشی بر قلب‌های ستمدیدگان،  انتقام از ستمگران، از کسانی که خندیدند در حالی که ما گریه می‌کردیم، از کسانی که نان را از دهان گرسنگان دزدیدند، از  کسانی که آتش  را در گهواره‌ها انداختند از کسانی  که  انسان‌ها را در حال گشنگی  را به رگبار بستند... باشد که آنها نیز طعم آتشی را که خود افروخته‌اند، بی‌بازگشت بچشند. خدایا، بگذار از عدالت تو، از نور تو، از رحمت تو ببارد.