۱۱ بهمن، ۱۳۹۱

خوشبختی چیست؟ گویا روشن


خوشبختی واژه ای بسیار زیبایست که در هر فرهنگ و آرمانی ارزشمند و محبوب شمرده می شود وهمه افراد بشر برای دستیابی به آن می کوشند.
حال این خوشبختی میتواند در یک روستای دور افتاده و یا اینکه در بهترین نقطه جهان  باشد. مهم این است که انسان در کدام یک از گوشه دنیا خود را خوشبخت احساس کند. 
زیرا هر کس با نگاهی متفاوت به خوشبختی مینگرد و برای بدست آوردن آن راههای مختلفی را طی میکند. 
اما در این راه تا چه حدودی موفق میشود قابل پیش بینی نیست. هر چند عوامل متعددی وجود دارد  که در شکل دهی خوشبختی دخيل هستد که خارج از کنترل انسانها میباشد. 
اما با این حال بعضی ها بر این باورند که «هر کس خود.عامل خوشبختی خویش است» ورسیدن به خوشبختی به قابلیت فردی بستگی دارد. این درحالیست که انسانها با حقوقی یکسان بزرگ نمیشوند و دارای یک شرایط وامکانات نیستند.

برای نمونه:

کودکان خیابانی که به دلایل متعددی عمدتا فقر مورد پیامدهای زیان باری مانند رشد جسمی. عاطفی. روانی اجتماعی و ذهنی میباشند و 80% از این کودکان با مشکلاتی مانند کم خونی. کاهش قد و وزن . چشم .قلب . پوست وسوءتغذیه روبرو هستند. و 

یا کودکانی پر رنجی که بیشترین وقت خود را در خیابانها به کارهای مختلف از قبیل : دست فروشی. زباله گردی .واکس زنی و.... می پردازند و به علت حضور طولانی در خیابانها اسیب های فراوانی راتجربه می کنند.

و یا آن دسته ازکودکانی  که به دلایلی  مانند: طلاق. سابقه بزهکاری.اعتیاد و نا اگاهی والدین از نیازهای مناسب با انها زجر می کشند و یا قربانی عوامل اقتصادی مانند: بی عدالتی. ییکاری. فاصله طبقاتی زیاد در جامعه و....هستند.

آیا می توان با کودکانی که از نظر بهداشت. تغذیه. آموزش. اقتصاد و فرهنگ و......در سطح خوبی هستند را یکی شمرد؟  آیا امکان رشد و پیشرفت هر دو در جامعه یکی خواهد بود؟

 طبیعتا مانند هم نخواهند بود. چرا که هرگز آثار زیان بار این آسیب ها تنها به دوران کودکی منحصر نمی شود. بلکه تا بزرگسالی و کهنسالی نیز ادامه می یابد.
 

هیچ نظری موجود نیست: