۱۴ اسفند، ۱۳۸۸

بچه های خیابانی چرا؟؟؟ - گویا روشن



وقتی در کوچه پس کوچه ها بچه ها را در حال بازی کردن و یا رفتن به مدارسها میبینم به یاد بچه های خیابانی می افتم. که چه چیزی باعث این همه بی عدالتی با آنهاست؟
 در حالی که همه انسانها با حقوق یکسان بدنیا می آیند و باید شخصیت آنها مورد احترام قرار بگیرد. اما افسوس که آنان از هیچگونه حقوق و امنیتی برخوردار نیستند. و با اینکه همه انسانها در پیشگاه قانون یکسانند و حق دارند که برای گریز از هر گونه شکنجه و بی عدالتی به جایی مطمئن پناه ببرند. اما دریغ که آنان از هیچگونه پناهگاهی برخوردار نیستند.
کودکان خیابانی که به چند گروه تقسیم می شوند به دلایل متعددی مانند: طلاق. ناآگاهی والدین. عوامل اقتصادی. فقر مورد پیامدهای زیان باری مانند رشد جسمی. عاطفی. روانی اجتماعی و ذهنی میباشند
حتی 80% از این کودکان با مشکلاتی مانند کم خونی. کاهش قد و وزن . چشم .قلب . پوست وسوءتغذیه روبرو هستند وآسیب های فراوانی راتجربه می کنند

اما  هیچ عدالتی وجود ندارد که از این کودکان دفاع کند و وجود آنها را در جامعه بپذیرد.

چه بسا که واقعیت بسیار تلخ است و کسی به آن کودکی که دیروز در خیابان با لباسهای نازک نشسته بود شب را در کجا به صبح رسانده است . آیا در این سرمای جان فرسا زنده مانده است یا نه فکر نمیکند. اگر چنان هم نباشد فراتر از چند لحظه نیست. 
زیرا اگر هر کسی در جامعه نقش کوچکی بر عهده میگرفت وبه این کودکان توجه بیشتری میشد آنموقع سازمان حقوق بشر هم براحتی از کنار این بی عدالتی نمی گذشت.

هیچ نظری موجود نیست: